Օգոստոս 1

 

Սորվինք Նոյի Աղաւնիէն դիմել Տիրոջ

 

Երբ Նոյ երկրորդ անգամ ըլլալով աղաւնի մը արձակեց՝ «իրիկուան դէմ աղաւնին անոր եկաւ» (Ծն 8.11)։ Մեր կեանքի օրերը բոլորը չէ որ լուսաւոր պիտի ըլլան։ Մեր առօրեայ կեանքի ընթացքին մենք յաճախ կրնանք «իրիկուններու», այսինքն՝ դժուարին պահերու հանդիպիլ։ Աղաւնին ուրախ էր եւ հոս ու հոն կը թռչէր, բայց երբ մութը իջնելու սկսաւ, երբ իրիկունը վրայ հասաւ, ան վերադարձաւ տապան։ Մեզմէ ո՞վ երբ փորձութիւններու հանդիպի չի դիմեր Աստուծոյ։ Երբ յանկարծ իրիկուններ, այլ խօսքով՝ դժուարութիւններ հանդէս գան մեր ճամբուն վրայ, մեզմէ ո՞վ չի դիմեր փրկութեան տապանը՝ Յիսուսի։ Նեղութեան ատեն Տիրոջ կանչէ եւ ան քեզ պիտի ազատէ (Սղ 50.15)։

 

Օգոստոս 2

 

Սորվինք Նոյի Աղաւնիէն Ձեռնունայն չդառնալ

 

«Իրիկուան դէմ աղաւնին անոր եկաւ եւ ահա իր բերանը ձիթենիի նոր փրցուած տերեւ մը կար…» (Ծն 8.11)։ Ձիթենին խաղաղութեան նշան է։ Չե՞ս ուզեր աղաւնիին նման խաղաղութիւն ու հաշտութիւն խորհրդանշող ձիթենիի տերեւը ձեռքիդ՝ դառնալ Քրիստոսի։ Եթէ Տիրոջ հետ հաշտուելու փափաք ունիս, եկո՛ւր իրեն. եկո՛ւր խաղաղութեան տերեւը ձեռքիդ մէջ, եկո՛ւր հաւատքը սրտիդ մէջ, եկո՛ւր յոյսը հոգիիդ մէջ։ Աղաւնին եկաւ եւ տապանէն ներս առնուեցաւ։ Եթէ աղաւնին ներս առնուեցաւ, կարելի՞ բան է որ Տէրը մերժէ քեզ ներս առնել։ Եկո՛ւր Տիրոջ կեանքիդ բոլոր տերեւներով, այսինքն՝ բոլոր տկարութիւններովդ, բոլոր հարցերովդ, բոլոր մտահոգութիւններովդ եւ բոլոր սիրտովդ։

 

Օգոստոս 3

 

Աստուա՛ծ է որ կը գտնէ մարդիկը

 

Աստուած անգտանելի Աստուած չէ։ Թէեւ Եսայի մարգարէն կ’ըսէ. «Տէ՛րը փնտռեցէք, քանի որ անիկա կը գտնուի» (Ես 55.6), բայց խորքին մէջ Աստուած ի՛նքն է որ մեզ կը գտնէ։ Երբ մարդը փափաքի գտնել զԱստուած՝ իսկոյն Աստուած զայն կը գտնէ։ Աստղը ի՛նքն էր որ գտաւ մոգերը եւ զիրենք առաջնորդեց Յիսուսի։ Հրեշտակները իրե՛նք էին որ գտան հովիւները եւ անոնց ցոյց տուին Յիսուսի ճամբան։ Աստուած ի՛նքն էր որ փնտռեց ու գտաւ Ադամը պարտէզին մէջ։ Յիսուս ի՛նքն էր որ գնաց եւ գտաւ Բեթհեզդայի անդամալոյծը։ Ի՛նքն էր որ գտաւ Մատթէոսը։ Ի՛նքն էր որ յայտարարեց. «Մարդու Որդին եկաւ կորսուածը փնտռելու եւ փրկելու» (Ղկ 19.10)։ Սիրելի՛ս, ան գտա՞ծ է քեզ։ Փրկա՞ծ է քեզ։ Ի՞րն ես դուն։

 

Օգոստոս 4

 

Դարձուցա՞ծ ես Յիսուսը երաշխաւորդ

 

Կորսուած էի Տէ՛ր Յիսուս, եւ դուն երաշխաւոր եղար երկնաւոր Հօրդ եւ վստահեցուցիր թէ զիս պիտի գտնես։ Մեղքի պարտքերուն տակ կքած էի, եւ դուն իմ պարտքերս վճարելու համար երաշխաւոր եղար։ Մեղքերուս պարտքը չէր կրնար վճարուիլ եթէ դուն չվաճարուէիր երեսուն կտոր արծաթի։ Վաճարուեցար զիս գնելու համար։ Եւ գնեցիր երկինքի փառքին համար։ Մարդիկ երաշխաւոր չեն ըլլար նոյնիսկ իրենց բարեկամներուն համար, բայց դո՛ւն, Տէ՛ր, յօժարակամ յանձն առիր քեզի թշնամութիւն ընողիս համար երաշխաւոր ըլլալ Աստուծոյ առջեւ։ Զիս սիրեցիր։ Անձդ անձիս փոխարէն ու անձիս տեղ զոհեցիր։ Զիս ոտքի կանգնեցնելու համար, յանձն առիր խաչին բեռան տակ իյնալ։ Ինկար եւ ես կանգնեցայ։ Մեռար եւ ես կենդանացայ։

 

Օգոստոս 5

 

Ունեցածէդ բաժին հանէ նմանիդ

 

Աստուած իր ունեցածէն բաժին հանեց մարդուն։ Աստուած իր անմահութենէն, իր սրբութենէն, իր յաւիտենականութենէն, իր կեանքէն, իր սրտէն ու սէրէն բաժին հանեց մարդուն։ Աստուած փառքի Աստուած է. ան իր փառքին մասնակից դարձուց մարդը։ Իսկ դուն ո՛վ մարդ, կը հետեւի՞ս Աստուծոյ օրինակին, եւ քու ունեցածէդ բաժին կը հանե՞ս քու նմանիդ։ Քու վայելած երջանկութենէդ բաժին կը հանե՞ս մարդուն։ Պօղոս առաքեալ կ’ըսէ. «Ոեւէ մէկը միայն ինքզինք թող չմտածէ, այլ նաեւ՝ իր ընկերոջ մասին» (Ա.Կր 10.24)։ Ինչպէս կը փափաքինք որ Աստուած հոգայ մեր պէտքերը, նոյնպէս ալ պէտք է փափաք ունենանք օգտակար դառնալ ուրիշին։ Այդ ընելո՛վ է որ Աստուծոյ զաւակները կը դառնանք։

 

Օգոստոս 6

 

Աստուած իրեն տրուածը

բազմապատկուած կը դարձնէ

 

Ունեցածդ դիր Աստուծոյ տրամադրութեան ներքեւ եւ պիտի տեսնես որ ատիկա պիտի աւելնայ։ Որբեւայրի կինը իր ունեցած բուռ մը ալիւրը եւ քիչ մը իւղը դրաւ Եղիայի տրամադրութեան տակ եւ «կարասէն ալիւրը չհատաւ եւ իւղը չպակսեցաւ» (Գ.Թգ 17.12-16)։ Ինչ որ պահենք մեզի համար եւ մեզի մօտ, շուտով կը հատի եւ կը սպառի։ Ընթերցող եղբայր եւ քոյր, ունի՞ս քիչ մը հաւատք. դի՛ր զայն Յիսուսի ձեռքին մէջ եւ ան զայն պիտի կրկնապատկէ։ Ունի՞ս քիչ մը զօրութիւն. ըսէ՛ Աստուծոյ որ կ’ուզես զօրութիւնդ օգտագործել իր փառքին համար, եւ տե՛ս թէ ի՛նչ պիտի ընէ ան քու միջոցաւդ։ Որբեւայրի կնոջ նման քիչդ տալ սորվիր, եւ պիտի վայելես Աստուծոյ առատաձեռնութիւնը ինչպէս ինք վայելեց։

 

Օգոստոս 7

 

Բարի գործը՝ փրկութեան գործն է

 

«Վստահ եմ՝ թէ Աստուած, որ այդ բարի գործը սկսաւ ձեր մէջ, զայն իր կատարումին պիտի հասցնէ մինչեւ Քրիստոս Յիսուսի օրը գայ» (Փլպ 1.6)։ Բարի գործը որուն մասին կը խօսի առաքեալը՝ փրկութեան գործն է։ Փրկութեան գործը Աստուա՛ծ է որ սկսաւ եւ Աստուա՛ծ է որ զայն իր կատարումին պիտի հասցնէ։ Զայն իր կատարումին հասցնելու համար Աստուած մարդուն օգնութեան պէտք չունի, այլ՝ գործակցութեան։ Մարդը Աստուծոյ օգնական չէ, այլ՝ գործակից։ Փրկութիւնը մարդուն աշխատանքին ու ջանքին հետեւանքը չէ, այլ վստահութեան եւ յանձնուելուն։ Անվստահութիւնը կը կաշկանդէ զԱստուած եւ պատճառ կ’ըլլայ որ ան չկարենայ յառաջ տանիլ մեր փրկութեան գործը։

 

Օգոստոս 8

 

Աստուած գործ կու տայ, բայց

գործին հետ զօրութիւն ալ կու տայ

 

Աստուած երբ առաքելութեան մը կանչէ մարդը կամ գործ մը յանձնէ անոր, միաժամանակ, այդ առաքելութիւնն ու գործը ի կատար ածելու կարողութիւն եւ կարելիութիւն ալ կ’ընծայէ։ Աստուած գործին հետ միասին այդ գործը կատարելու զօրութիւն ալ կը շնորհէ, եւ ինչո՞ւ։ Որովհետեւ, Աստուած ինքզինք պատասխանատու կը համարէ իր կողմէ մարդուն յանձնուած գործին վերաբերեալ եւ կ’ուզէ զայն անպայման յաջողութեամբ պսակել։ Աստուած ի՛նքն է որ քեզի յանձնած երկնատուր գործերը կը յաջողցնէ։ Դուն սեփական ճիգովդ չես կրնար Աստուծոյ գործը արդիւնաւորել։ Միշտ յիշէ որ Աստուա՛ծ է որ քու միջոցաւդ կը կատարէ իր գործը եւ ո՛չ թէ դո՛ւն ես որ իր միջոցաւ կը կատարես գործդ։

 

Օգոստոս 9

 

Չհպարտանանք երբ Աստուած

գործ մը վստահի մեզի

 

Աստուած երբ գործ մը կը վստահի մեզի, ատիկա մեզ պէտք չէ առաջնորդէ յանձնապաստանութեան եւ հպարտութեան, ընդհակառակը, պէտք է աւելի՛ խոնարհիլ անոր հզօր ձեռքին տակ եւ շնորհակալ ըլլալ իրեն որ արժանի գտաւ մեզ՝ իրեն գործակից դարձնելու։ Աստուած մեր գործակցութեան պէտք չունի, բայց եթէ երբեք կը գործակցի մեր հետ, նախ մեզ պատուելու համար է որ կը գործակցի, եւ երկրորդ, իր սէրը արտայայտելու համար մեզի հանդէպ։ Ինչպէս երբ բարձրաստիճան մարդ մը գործ մը յանձնէ մեզի, պատի՛ւ ըրած կ’ըլլայ մեզի, այնպէս ալ երբ Աստուած աշխատանք մը տայ մեզի՝ պատուած կ’ըլլայ մեզ։ Բայց մենք զգո՛յշ պէտք է ըլլանք, մեր գործին ընդմէջէն Աստուծոյ ընծայուելիք պատիւն ու փառքը չսեփականացնելու։

 

Օգոստոս 10

 

Բազմազբաղուածութեան վտանգը

 

Որեւէ գործի մը մէջ մխրճուելէ առաջ նախ ջանա՛ մխրճուիլ Յիսուսի սիրալիր ներկայութեան մէջ։ Աշխարհ բազմազբաղ ըլլալու հազարաւոր առիթներ կ’ընծայէ ամէն օր։ Այդ բոլոր առիթներուն ընդառաջելը, մեզ կրնայ ամբողջական եւ յաւիտենական կործանումի առաջնորդել։ Յիսուս օրը քսանչորս ժամ զբաղած ըլլալու առիթը ունէր։ Բայց ան բնա՛ւ այդպիսի վիճակի մը ինքզինք չմատնեց։ Ան յաճախ գործի դաշտէն կը քաշուէր եւ աղօթքով կ‏’առանձնանար իր եւ մեր Հօրը հետ։ Աստուծոյ համար, իրեն հետ անցուած ջերմ մենիկ պահ մը հազար անգան աւելի կ’արժէ քան իր անունով մեծ գործեր ընելն ու անդուլ կերպով աշխատիլը։ Գործերով շրջապատուելէ առաջ, նախ պէտք է Աստուծոյ Հոգիով շրջապատուիլ։

 

Օգոստոս 11

 

Շատ վազվզողը չի հանդիպիր Յիսուսին

 

Տիրոջ համար վազելէ առաջ նախ պէտք է դէպի Տէրը վազել։ Երբ դէպի Տէրը չենք վազած, վազքի ճամբուն վրայ կրնանք յոգնիլ, իյնալ եւ մազապուրծ ազատիլ դժոխքէն (Ա.Կր 3.15)։ Մարթա ա՛յնքան կը վազվզէր Յիսուսի համար, որ իր ուշադրութենէն վրիպեցաւ Յիսուսի քաղցր դէմքը եւ տաքուկ ներկայութիւնը։ Յիսուս աւելի կþուրախանայ երբ Մարիամի նման իր ոտքին քով կը նստինք, քան երբ Մարթայի նման կը վազվզենք։ Փարիսեցիներ ա՛յնքան կը վազվզէին որ իրենց ուշադրութենէն վրիպեցաւ Յիսուսի աստուածային փառքը։ Աղօթքով մնայուն յարաբերութեան մէջ չեղող մարդը, ուշ կամ կանուխ, պիտի յոգնի, յուսահատի եւ յանձնուի։ Աստուծոյ հետ եղողներն են որ կը վազեն ու չեն թուլնար, կը քալեն եւ չեն յոգնիր (Ես 40.31)։

 

Օգոստոս 12

 

Բան մը զոհելէ առաջ, անձդ զոհէ

 

Իրաւ քրիստոնեան բան մը զոհողը չէ, այլ իր անձը զոհողն է՝ Աստուծոյ եւ իր նմանին համար։ «Դուք ձեզ Աստուծոյ ընծայէք որպէս կենդանի զոհ» (Հռ 12.1)։ Առաքեալը զոհողութիւն ընելու կամ Աստուծոյ զոհ մատուցանելու մասին չի խօսիր, այլ «կենդանի զոհ» ըլլալու մասին։ Զոհողութիւն մատուցանելը ուրիշ բան է, իբրեւ զոհ մատուցուիլը՝ ուրիշ բան։ Երկուքն ալ կարեւոր են, բայց առաջնահերթը զոհ ըլլալն է։ Պօղոս առաքեալ կը վկայէ որ Յիսուս «մեզ փրկելու համար ինքզինքը Աստուծոյ ընծայեց որպէս անուշահոտ ընծայ եւ զոհ» (Եփ 5.2)։ Յիսուս մեզ փրկելու համար «բան» մը չընծայեց, այլ իր անձը ընծայեց։ Մեր սրտէն Յիսուսին բան մը տալը՝ զոհողութիւն է, իսկ մեր սիրտը իրեն տալը՝ զոհ ըլլալ է։

 

Օգոստոս 13

 

Յիսուս կողքիդ է եւ քեզի կողմնակից

 

Յիսուս ճամբորդակիցն է մարդկութեան, ուստի, ո՛վ մարդ, ինչո՞ւ համար կեանքի փշալից ճամբաներէն քալես առանձին։ Յիսուս բժիշկն է մարդկութեան, ուստի, ո՛վ մարդ, ինչո՞ւ կը շարունակես հիւծիլ վէրքերուդ առթած ցաւին տակ։ Յիսուս բեռնակիրն է աշխարհին, ուստի, ո՛վ բարեկամ, ինչո՞ւ կը յամառիս կեանքի բեռը առանձին կրել։ Ինչո՞ւ անզօր մնաս երբ առիթը ունիս վայելելու Յիսուսի զօրակցութիւնը։ Ինչո՞ւ տկար մնաս երբ կարող ես Ամենակարող Աստուծոյ դառնալ եւ անոր զօրութեամբ լեցուիլ։ Ոտքի՛ կանգնիր Յիսուսի անունով զօրացած։ Դուն կրնաս ամրոցնե՛ր փուլ բերել եթէ երբեք իբրեւ ամրոց ընդունիս Յիսուսը։

 

Օգոստոս 14

 

Յիսուս կրնայ հրէշը հրեշտակի վերածել

 

Մի՛ ըսեր թէ դուն ա՛յնքան մեղք ունիս որ Աստուած անկարող է ներելու։ Ասիկա իր Որդիին՝ Յիսուսի արիւնին դէմ մեղք գործել կը նշանակէ։ Եթէ երբեք երկրաւոր բժիշկներ երբեմն կը յաջողին մահացու հիւանդութիւն ունեցող մարդիկ բուժել, որքա՜ն աւելի մեր երկնաւոր Բժիշկը՝ Յիսուս Քրիստոս, կարող է բուժում պարգեւել մեղքով հիւանդացած հոգիներուն։ Աստուած կարող է հրէշային սիրտդ առնել եւ զանիկա իր շնորհքով վերածել հրեշտակային սրտի։ Ան կարող է պղծութեան մէջ մխրճուած հոգիդ առնել եւ սրբութեամբ պսակել։ Յիսուս պատրաստ է եւ կը փափաքի «կրկնակի կարմիրի պէս» եղող մեղքերդ ձիւնի պէս ճերմկցնել, միայն թէ վստահէ՛ ու յանձնուէ՛ իրեն։

 

Օգոստոս 15

 

Բարեխօսութիւն մի խնդրեր

երբ չես ապաշխարած

 

Փրկութիւնն ու արդարութիւնը մենք ձեռք կը ձգենք Տէր Յիսուս Քրիստոսի մահուամբ եւ յարութեամբ եւ ո՛չ թէ բարեխօսութեամբ։ Երբեմն անապաշխար մարդիկ Յիսուսի բարեխօսութիւնն ու միջնորդութիւնը կը հայցեն իրենց անձերուն փրկութեան համար, ինչ որ սխալ է։ Յիսուս կ’ուզէ որ նախ իրեն գանք զղջումով եւ ապաշխարութեամբ եւ խնդրանք ներկայացնենք մեր անձերուն փրկութեան համար։ Իր շնորհքով փրկութիւնը ստանալէ ետք, հո՛ս է որ պէտք է սկսինք դիմել իր բարեխօսութեան։ Ուստի, Յիսուսի բարեխօսութիւնը մեզ փրկելու համար չէ, այլ մեզի տրուած փրկութիւնը չկորսնցնելու համար է։

 

Օգոստոս 16

 

Քրիստո՛ս է որ կը նորոգէ

եւ ո՛չ թէ հրեշտակները

 

Հրեշտակներ կþաշխատին մեր փրկութեան համար բայց չեն կրնար մեզ փրկել։ Անոնք կ’օժանդակեն մեր նորոգութեան, բայց չեն կրնար մեզ նորոգել։ Նորոգողն ու նորոգութեան առաջնորդողը Քրիստոս ի՛նքն է։ Դէպի երկինք մեր ճանապարհորդութեան ընթացքին մենք հրեշտակներուն առաջնորդութիւնը չէ որ կը վայելենք, այլ՝ Յիսուսի։ Հրեշտակները կը զօրակցին, կը պաշտպանեն եւ կ’օգնեն մեզի, բայց Յիսուս ի՛նքն է որ կ’առաջնորդէ, կը բիւրեղացնէ, եւ կ’աճեցնէ։ Աստուած ա՛յնքան կը սիրէ մեզ եւ իրեն համար ա՛յնքան կարեւոր ու ա՛յնքան նուիրական է մեր փրկութիւնը, որ ինք անձամբ կ’ուզէ մեզ առաջնորդել դէպի երկինք մեր գնացքին մէջ։

 

Օգոստոս 17

 

Չապրինք փորձանքի հանդիպելու ակնկալութեամբ

 

Ճիշդ է որ Պօղոս առաքեալ կ’ըսէ թէ մենք «նեղութիւններուն մէջ ապրելու կոչուած ենք» (Ա.Թս 3.3), բայց այդ չի նշանակեր որ մենք ամէն օր եւ ամէն վայրկեան պէտք է ակնկալենք մեր գլխուն փորձանքի մը գալը։ Աստուծոյ զաւակը փորձութիւններու հանդիպելու ակնկալութեամբ պէտք չէ ապրի, այլ` անոնց հանդիպելէ ետք, այդ բոլորէն յաղթականօրէն դուրս գալու ակնկալութեամբ։ Փորձութիւններու հանդիպելու ակնկալութեամբ ու յոյսով ապրիլը, կրնայ խանգարել մեր խաղաղութիւնը եւ մեզ մտահոգութեան ցանցին մէջ պահել։ Աստուած չ’ուզեր որ իր զաւակները իրենց օրը անցնեն մտահոգութեամբ։ Մտահոգութիւնը Աստուծոյ նախախնամութեան հանդէպ անվստահութիւն է։

 

Օգոստոս 18

 

Աղքատին բաժինը բոզին մի՛ տար

 

Դժոխքէն ազատում չունին անոնք՝ որոնք աղքատին բաժինը բոզին կու տան։ Բարսեղ Մաշկեւորցին կ’ըսէ. «Բարի՛ք գործէ եւ ո՛չ չարիք։ Կարօտեալի՛ն տուր եւ ո՛չ թէ բոզին, որպէսզի ունեցածիդ հետ հոգիդ եւ անոր հոգին չկորսնցնես, քանի որ դուն ես կորստեան պատճառը թէ՛ բոզին, թէ՛ գուսանին եւ թէ՛ պարողին։ Եթէ անոնց դրամ չտայիր եւ զանոնք չսիրէիր, անոնք կը դադրէին այն գործերը ընելէ, իսկ երբ կը տեսնեն որ իրենց մօտ կը յաճախես եւ սատանայական երգերով ու պարերով կը հեշտանաս, անոնց տուած դրամներդ իրենց համար կարթի վրայ անցուած կերակուրի կը նմանին, որով չար գործերու կը յօժարին քու տուածներուդ եւ քու սիրոյդ համար»։

 

Օգոստոս 19

 

«Աղ ունեցէք դուք ձեր մէջ»

 

«Աղ ունեցէք դուք ձեր մէջ եւ իրարու հետ խաղաղութեամբ ապրեցէք» (Մր 9.50)։ Հոս աղը նախ խորհրդանիշ է Աստուծոյ շնորհքին։ Աստուծոյ շնորհքէն զուրկ մարդը չի կրնար խաղաղութեամբ ապրիլ մարդոց հետ։ Երկրորդ, աղը խորհրդանիշ է անապականութեան։ Ինչպէս աղը կերակուրը հեռու կը պահէ ապականութենէն, այնպէս ալ Յիսուսի շնորհքը որ ներգործէ մեր սրտին մէջ, անկէ դուրս կը շպրտէ մեղքին ապականութիւնը։ Եթէ շնորհքի աղը ունիս ներսիդիդ, թոյլ տուր որ ատիկա ճառագայթէ մէջէդ։ Երբ խօսիս, քաղցրութիւնդ թող համակէ դառնացածները։ Երբ Ժպտաս, անկեղծութիւնդ թող գրաւէ խոժոռները։ Երբ գործես, արարքներդ թող Աստուծոյ փառքը պատմեն։

 

Օգոստոս 20

 

«Եթէ ձեռքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ կտրէ՛ զայն»

 

«Եթէ ձեռքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ կտրէ՛ զայն…» (Մր 9.43)։ Մարդիկ իրենց մտքով մտածածը իրենց ձեռքով կ’ընեն։ Աստուած մարդուս ձեռք տուած է որպէսզի օգնենք հարուածուածին եւ ո՛չ թէ մենք հարուածենք։ Մարդը սակայն չի կրնար իր ձեռքով հարուածուածին օգնութեան հասնիլ երբ չունի սիրող սիրտ, մանաւանդ երբ չէ զգացած Յիսուսի ձեռքին հպումը իր ձեռքին։ «Կտրէ՛ զայն»։ Այո՛, կտրէ՛ ինչ որ քեզ կը գայթակղեցնէ։ Հարկաւ բառացիօրէն չենք հասկնալ կտրելու հրահանգը։ Յիսուսի ըսել ուզածը այն է, որ ամէն զոհողութիւն պէտք է պատրաստ ըլլանք կատարելու ի խնդիր երկինքի արքայութեան։ Պէտք է հեռանալ որեւէ բանէ որ մեզ կը հեռացնէ երկնքէն։

 

Օգոստոս 21

 

«Եթէ ոտքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ կտրէ՛ զայն»

 

«Եթէ ոտքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ կտրէ՛ զայն…» (Մր 9.45)։ Մարդուն անդամներէն ոտքը այն բաժինն է որ զայն կþառաջնորդէ հոն ուր մարդը կը մտադրէ ու կ’որոշէ երթալ։ Կտրէ՛ ոտքդ եթէ անիկա քեզ որբեւայրիին տունը տանելու փոխարէն պոռնիկին տունը կը տանի։ Կտրէ՛ ոտքդ եթէ անիկա քեզ եկեղեցի տանելու փոխարէն գինետուները կþառաջնորդէ։ Այլ խօսքով, հրաժարէ՛ որեւէ բանէ որ կը ստիպէ քեզ հրաժարիլ փրկութենէն։ Կտրէ՛ որեւէ բան որ պատճառ կ’ըլլայ որ կապդ կտրես երկինքին ու անոր Բնակիչին հետ։ Սորվեցո՛ւր ոտքիդ ճանապարհորդակից ըլլալ Քրիստոսի։ Սորվեցո՛ւր անոր քալել Քրիստոսի ոտնահետքերով։ Սորվեցո՛ւր անոր Աստուծոյ ճամբան, սիրոյ ճամբան, սրբութեան ճամբան։

 

Օգոստոս 22

 

«Եթէ աչքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ հանէ՛ զայն»

 

«Եթէ աչքդ քեզ կը գայթակղեցնէ՝ հանէ՛ զայն…» (Մր 9.4)։ Սիրելի՛ եղբայր, սորվեցո՛ւր աչքերուդ նկատել երիտասարդուհիները իբրեւ քոյր եւ նայիլ անոնց կատարեալ մաքրութեամբ։ Եւ դո՛ւն, սիրելի՛ քոյր, սորվեցո՛ւր աչքերուդ նկատել երիտասարդները իբրեւ եղբայր եւ ամբողջական մաքրութեամբ նայիլ անոնց։ Երիտասարդուհիներ եւ երիտասարդներ, տաճա՛ր են Սուրբ Հոգիին եւ բնակարա՛ն են Աստուծոյ. վա՛յ անոր որ նուազագոյն պիղծ մտածումը կ’ունենայ անոնց հանդէպ։ Կրթեցէք ձեր աչքերը, որպէսզի անոնք երկինքին նայիլ սորվին, երկնաէջ օրհնութիւնները տեսնեն։ Դաստիարակեցէք ձեր աչքերը, որպէսզի անոնք իրենց նմանին մէջ, Աստուծոյ փառքին ու սիրոյն համար ստեղծուած մարդուն ներկայութիւնը տեսնեն։

 

Օգոստոս 23

 

Ինչո՞ւ կը փնտռես Յիսուսը

 

«Դուք զիս կը փնտռէք՝ ո՛չ թէ որովհետեւ հրաշքներ տեսաք, այլ որովհետեւ այդ հացէն կերաք եւ կշտացաք» (Յհ 6.26)։ Յիսուսի այս խօսքը ուղղուած է բոլոր անոնց՝ որոնք զինք կը փնտռեն եւ իրեն կը դիմեն իրենց սեփական շահերուն համար միայն։ Յիսուս միջոց մը չէ որով հասնինք մեր նպատակներուն։ Սիրելի՛ բարեկամ, դուն ինչո՞ւ կը փնտռես Յիսուսը։ Սովորական հացի՞ համար։ Տունի տէր դառնալո՞ւ համար։ Գործ գտնելու կամ գործի մէջ առաւել յաջողութիւն գտնելո՞ւ համար։ Ինչո՞ւ կը փնտռես Յիսուսը։ Ինչո՞ւ աղօթքի կը կենաս։ Փափա՞ք ունիս Պօղոսի նման զինք ճանչնալու, թէ՝ աշխարհաբոյր փափաքներդ կատարելու համար է որ կþաղօթես։ Ինչո՞ւ կը փնտռես Յիսուսը։ Աւելի ճիշդը, կը փնտռե՞ս Յիսուսը։

 

Օգոստոս 24

 

«Ես եմ, մի՛ վախնաք»

 

«Ես եմ, մի՛ վախնաք» (Յհ 6.20)։ Երբ փորձութիւն մը կը դիմագրաւենք ու վախը կը պատէ մեզ, այդ կը նշանակէ որ մենք կասկած ունինք Քրիստոսի սիրոյն եւ ամենակարողութեան վրայ։ Կասկածը կամ կասկածամտութիւնը կը կաշկանդէ Աստուծոյ գործունէութիւնը մեր կեանքերուն մէջ։ Իսկ վստահութիւնը՝ զԱստուած գործի կը մղէ։ Աստուծոյ վստահիլը՝ Աստուծոյ պատիւ ընել է։ Անվստահութիւնը Աստուծոյ հասցէին ուղղուած նախատինք մըն է։ Դիւրին է Աստուծոյ վստահիլ երբ վտանգը հեռու է մեզմէ. բայց վտանգի ժամանակ է որ կը փաստուի եթէ երբեք կը վստահինք Աստուծոյ թէ ոչ։ Ո՛վ հաւատացեալ, որքան ալ մեծ ըլլան քեզ շրջապատող դժուարութիւնները՝ անոնք չեն կրնար Աստուծոյ պահպանող կարողութենէն աւելի մեծ ըլլալ։

 

Օգոստոս 25

 

«Եթէ սէր չունիմ՝ ոչինչով կþօգտուիմ»

 

«Եթէ սէր չունիմ՝ ոչինչով կ’օգտուիմ» (Ա.Կր 13.3)։ Ինչպէս փեթակը առանց մեղրի ոչինչ կ’արժէ, այնպէս ալ մեր կողմէ առանց սիրոյ կատարուած որեւէ գործ՝ արժէք չունի։ Ինչպէս բոյրն է որ արժէք կու տայ վարդին, այնպէս ալ սէրն է որ կ’արժեւորէ գործը։ Սէրը անոյշ բոյրն է գործի մը։ Արարք մը որուն չ’ընկերանար սէրը, կը նմանի ամպի որոտումին որուն չ’ընկերանար անձրեւը։ Մարդը կրնայ տալ իր թշնամիին առանց զայն սիրելու, բայց չի կրնար սիրել զայն՝ առանց տալու անոր։ Սէրը կու տայ, կը բաշխէ, կը զոհէ, եւ ի հարկին, կը տրուի, կը բաշխուի, կը զոհուի, ինպէս էր պարագան Տէր Յիսուսի։ Սէրէ պարպուած գործի մը մէջ մեր փառքն է որ կը հանգչի, իսկ սիրով կատարուած գործին մէջ՝ Աստուծոյ փառքն է որ կ’արտացոլայ։

 

Օգոստոս 26

 

Քրիստոնեային բուրմունքը՝ նեղութեան պահուն

 

Քրիստոնեայ մարդը Քրիստոսի բուրմունքն է. բուրմունք մը, որ հանդէս կու գայ մանաւանդ նեղութեան ընթացքին։ Ինչպէս երբ հովը փչէ վարդերը իրենց բուրմունքը կը տարածեն, այնպէս ալ երբ փորձութեանց հովերը փչեն մեր կեանքերուն վրայ, մեր կեանքերը պէտք է Յիսուսի սիրոյն ու ներումին բուրմունքը տարածեն իրենց չորս կողմը։ Հաւատքը մութ պահերուն կը փայլի այնպէս՝ ինչպէս աստղը երկինքի մութին մէջ։ Քրիստոնեայ մարդը պէտք է նմանի արեւի այն ճառագայթին որ կը ճեղքէ ամպերը եւ կը հասնի ջերմութեան կարիքը ունեցող մարդուն։ Ծա՛ռ մըն է իսկական քրիստոնեան. ծառ մը՝ որ թէեւ կը կիզուի արեւին տակ, բայց կիզուող մարդոց կը պարգեւէ շուք եւ հանգիստ։

 

Օգոստոս 27

 

Մնա՛ հաւատարիմ նեղութեան պահուն

 

Հաճելի՛ է հետեւիլ Աստուծոյ երբ ան հաճելի ճամբաներէ մեզ կ’առաջնորդէ։ Դիւրի՛ն է գոհանալ Աստուծմէ երբ մեզ սիրող մարդոցմով շրջապատուած ենք։ Բնակա՛ն երեւոյթ է վստահիլ Աստուծոյ երբ ամէն ինչ հեզասահ կþընթանայ մեր կեանքին մէջ։ Բայց Աստուած ա՛լ աւելի փառաւորուած կþըլլայ երբ կապուած մնանք իրեն մթին պահերու ընթացքին, երբ վստահինք իրեն անել կացութեան դիմաց։ Սատանան կարծեց որ Յոբ կը հաւատայ Աստուծոյ եւ զայն կը պաշտէ, որովհետեւ Աստուած օրհնած է անոր ունեցածը, բայց երբ աղէտները տեղացին Յոբին գլխուն, Յոբ կորսնցուց ամէն ինչ, բայց պահեց իր հաւատքը։ Երբ դուն նեղութեան մէջ իյնաս՝ աղօթող բերանդ կը վերածուի՞ տրտնջացող բերանի, հաւատացող սիրտդ կը վերածուի՞ կասկածող սրտի։

 

Օգոստոս 28

 

Տեսնել, լսել եւ վկայել

 

Հրեայ ղեկավարները պահանջեցին Պետրոս եւ Յովհաննէս առաքեալներէն որ ալ չխօսին Յիսուսի մասին (Գրծ 4.17), իսկ անոնք առարկեցին ըսելով. «Մենք չենք կրնար մեր տեսածին ու լսածին մասին չխօսիլ» (Գրծ 4.20)։ Ոեւէ մէկը որ տեսած է Յիսուսը իր հաւատքի աչքերով եւ լսած անոր ձայնը՝ չի կրնար լուր մնալ եւ չվկայել։ Եթէ կը հաւատանք որ Յիսուս մեր փրկութեան համար մեռաւ եւ յարութիւն առաւ, պէտք է այս աւետիսը բոլորին հասցնենք։ Եթէ դարձած ենք յարութեան զաւակ, չենք կրնար մեղքի մէջ մեռածներուն նկատմամբ անտարբեր ըլլալ։ Եթէ ընդունած ես Յիսուսի սէրը սրտիդ մէջ, պատմէ՛ իր հրաշագործ սիրոյն մասին, պատմէ՛ ամէն մարդու, պատմէ՛ ամէն ատեն։

 

Օգոստոս 29

 

Ճամբայ ելլել կոյր հաւատքով

 

Աբրահամ «ճամբայ ելաւ, առանց գիտնալու թէ ո՛ւր կ’երթայ» (Եբր 11.8)։ Ահաւասիկ իսկական հաւա՛տք ունեցող անձ մը։ Մարդիկ երբ ծրագրեն ճամբորդութիւն ընել, սկիզբէն կը ճշդեն թէ ո՛ւր պիտի երթան եւ ո՛ր ճամբաներէն։ Տարբեր եղաւ Աբրահամին պարագան եւ տարբեր է Աստուծոյ բոլոր զաւակներուն պարագան։ Աբրահամ «ճամբայ ելաւ, առանց գիտնալու թէ ո՛ւր կ’երթայ»։ Ան չտրտնջաց այս երեւոյթին համար, եւ Աստուծմէ չխնդրեց որ յայտնէ իրեն թէ ո՛ւր կ’առաջնորդուէր։ Աստուծոյ զաւակը չի գիտեր թէ ո՛ւր կ’առաջնորդուի, բայց գիտէ թէ ո՛վ է զինք առաջնորդողը։ Հաւատացեալին ուշադրութեան առարկան իր Ճամբորդակիցն է՝ Քրիստոս, եւ ո՛չ թէ այն ճամբաները որոնցմէ ան կ’առաջնորդուի։

 

Օգոստոս 30

 

Պատերազմ մի՛ հռչակեր Յիսուսի դէմ

 

Մէկը որուն կոչ կ’ուղղուի ապաշխարել եւ Յիսուսը ընդունիլ եւ ան կը մերժէ, իր ըրածը ուրիշ բան չէ եթէ ոչ պատերազմ հռչակել Յիսուսի դէմ։ Պատմութեան ընթացքին ո՛չ ոք նման պատերազմ հռչակած եւ անկէ յաղթական դուրս եկած է։ Ո՛վ մարդ, ինչո՞ւ անապաշխար կեցուածքովդ կը պայքարիս Փրկիչիդ դէմ, որ քեզի համար պայքարեցաւ փրկութեանդ թնշամիին՝ Սատանային դէմ եւ յաղթեց անոր։ Յիսուսի համար պայքարելու փոխարէն ինչո՞ւ կը պայքարիս Յիսուսի դէմ։ Ինչո՞ւ դէմ կը դնես անոր որ դէմ կը դնէ մեծ ոսոխիդ՝ Սատանային։ Մի՛ առարկեր թէ դէմ չես դներ Յիսուսին։ Գիտցի՛ր որ եթէ երբեք կը մերժես անսալ Յիսուսի թակումներուն եւ բանալ սիրտդ՝ ըրածդ ուրիշ բան չէ եթէ ոչ դէմ դնել Յիսուսի փրկարար շնորհքին ներգործութեան։

 

Օգոստոս 31

 

Հաւատացողը կը հնազանդի

 

Աբրահամին սրբութեան գաղտնիքը չի կայանար իր կենցաղակերպին մէջ, ո՛չ ալ իր զաւակը զոհելու պատրաստակամութեան մէջ, այլ՝ իր ցուցաբերած կոյր հաւատքին եւ բացարձակ հնազանդութեան մէջ։ Աստուծոյ հանդէպ հաւա՛տք ունեցող մարդը՝ սո՛ւրբ մարդ է։ Աբրահամ սրբացաւ որովհետեւ հաւատաց ու հնազանդեցաւ։ Հաւատացողը կը հնազանդի, հնազանդողը կը փորձուի, իսկ փորձուողը՝ կը սրբուի ու կը սրբացուի։ Սիրելի՛ հաւատակից եղայր եւ քոյր, գիտեմ թէ կը հաւատաս Աստուծոյ, բայց ինչպիսի՞ հաւատքով մը կը հաւատաս. քեզ հնազանդութեան մղո՞ղ հաւատքով մը։ Այն հաւատքը որ չի հնազանդիր Տիրոջ, կե՛ղծ հաւատք է։

 

ՎԱՂԻՆԱԿ Ծ. ՎՐԴ. ՄԵԼՈՅԵԱՆ