Յունիս 1

 

Յիսուս հեռացուցա՞ծ է քեզմէ մեղքերդ

 

«Յիսուս Սուրբ Հոգիին կողմէ տարուեցաւ անապատ…» (Մտ 4.1)։ Յիսուս ինք չէր որ անապատ գնաց, այլ՝ տարուեցաւ։ Հին Կտակարանը կը խօսի քաւութեան նոխազին (արու այծ) մասին։ Տարին անգամ մը քահանայապետը իր ձեռքերը նոխազին գլխուն կը դնէր եւ ժողովուրդին մեղքերը կը խոստովանէր, ապա նոխազը ուրիշի մը ձեռքով կը տարուէր անապատ (Ղւ 16.22)։ Ձեռքերը նոխազին գլխուն դնելը՝ ժողովուրդին մեղքերը անոր փոխանցել կը նշանակէր, իսկ զայն անապատ տանիլը՝ մեղքերը ժողովուրդէն հեռացնել էր։ Քրիստոս որուն նախօրինակն էր քաւութեան նոխազը, մարդոց մեղքերը իր վրայ առնելէ ետք՝ Ս. Հոգիին կողմէ տարուեցաւ անապատ։ Սիրելի՛ս, քու ալ մեղքերդ տարուա՞ծ են անապատ, Յիսուս զանոնք հեռացուցա՞ծ է քեզմէ։

 

Յունիս 2

 

Սէր ուզեցէք Աստուծմէ, ո՛վ մարդիկ

 

«Հաւատքի վստահութիւնը ուզեցէք Աստուծմէ, ո՛վ մարդիկ. թող այդ վստահութիւնը լեցնէ ձեր սրտերը, որովհետեւ ատիկա խաղաղութիւն կը բերէ մտքերուն։ Սէր ուզեցէ՛ք Աստուծմէ, ո՛վ մարդիկ. որովհետեւ սէրն է միայն որ կեանքի մէջ կը զգացնէ որ դուք լեցուն էք, լեցուն այնքան՝ որ չէք կրնար չպարպուիլ, չէք կրնար ձեր զեղուն բաժակէն չհրամցնել եւ չխմցնել նաեւ ուրիշներուն։ Աստուծմէ երջանկութիւն ուզեցէք, ո՛վ մարդիկ. ա՛յն երջանկութիւնը սակայն, որ բարեգործութեամբ կու գայ։ Ուզեցէք որ Աստուած ձեր քայլերը բարեգործութեան ճամբուն ուղղէ, եւ այն ատեն ձեր երջանկութիւնը ինքնին կու գայ՝ ձե՛ր պարգեւելովը եւ ձեր բաշխելովը։ Եթէ դուք չբաշխէք, չէք կրնար այդ ուրախութիւնը ունենալ» (Զարեհ Արք. Ազնաւորեան)։

 

Յունիս 3

 

Նորոգութիւնը երկու ձեւով կþըլլայ

 

Մարդուն վերածնունդն ու նորոգութիւնը կրնայ տեղի ունենալ յանկարծ, վայրկեանի մը ընթացքին, եւ կամ երկար ժամանակի վրայ։ Ամէն մարդ կը փափաքի որ իր վերածնունդն ու նորոգութիւնը վայրկեանի մը կամ վայրկեաններու ընթացքին պատահի քան երկա՜ր ժամանակի մը վրայ։ Աստուած սակայն կը ճանչնայ մեզ, կը ճանչնայ մեր ներքին անձը՝ սիրտն ու հոգին, եւ գիտէ թէ մեզի համար ո՛ր մէկը աւելի յարմար է, յանկարծական ու վայրկեանական նորոգութի՞ւնը, թէ՝ երկար ժամանակի վրայ իրագործուող նորոգութիւնը։ Պետրոս առաքեալին նորոգութիւնը երկա՜ր ժամանակի վրայ տեղի ունեցաւ, իսկ Պօղոս առաքեալին նորոգութիւնը՝ վայրկեանական էր։

 

Յունիս 4

 

«Տէ՜ր, եկո՛ւր եւ տես»

 

«Ո՞ւր թաղեցիք զինք»։ Անոնք ըսին. «Տէ՜ր, եկո՛ւր եւ տես» (Յհ 11.34)։ Եւ Տէրը գնաց ու տեսաւ թէ ո՛ւր թաղուած էր Ղազարոսը եւ յարութիւն տուաւ անոր։ Տէ՛ր, ինչպէս Ղազարոսը դուրս բերիր իր ննջման քարայրէն, այնպէս ալ, այս տողերը գրողն ու կարդացողը դո՛ւրս բեր մեղքի քարայրէն։ Տէ՛ր, եկուր եւ տես. տե՛ս թէ ո՛ւր թաղուած ենք, տե՛ս թէ ի՛նչ մեղքի մէջ մխրճուած ենք, տե՛ս մեր հոգեւոր աղքատութիւնն ու անկարողութիւնը, տե՛ս մեր ցաւն ու փափաքը։ Ինչպէս հրամայեցիր որ քարայրի բերնէն վերցնեն քարը, այնպէս ալ, հրամայէ որ Չարը իր ձեռքը ու մեղքը իր բռնակալութիւնը վերցնեն մեր վրայէն, որպէսզի Ղազարոսի նման վերստին կեանքի գանք՝ նոր կեանքին։

 

Յունիս 5

 

Չտրտմեցնենք մեզ փրկութեան Առաջնորդողը

 

«Մի՛ տրտմեցնէք Աստուծոյ Սուրբ Հոգին, որով կնքուեցաք՝ փրկութեան օրուան հասնելու համար» (Եփ 4.30)։ Խօսքը մկրտութեան ընթացքին Սուրբ Հոգիով կատարուած կնքումին մասին չէ, այլ մեր ազատ կամքով Աստուծոյ հետ մեր կատարած հաշտութեան մասին է։ Ապաշխարութեամբ Աստուծոյ յանձնուելէ ետք, ապերախտութիւն կþըլլայ մեր ըրածը եթէ երբեք ինքնակամ մեղանչումներով տրտմեցնենք Աստուծոյ Սուրբ Հոգին՝ որմէ կախեալ է մեր փրկութիւնը։ «Կնքուեցաք» բառը ցոյց կու տայ այն վստահութիւնն ու ապահովութիւնը, որ կը համակէ հաւատացեալ մարդը, թէ՝ ան պիտի ժառանգէ յաւիտենական փրկութիւնը։ Սիրելի՛ եղբայր եւ քոյր, ունի՞ս փրկութեան վստահութիւնն ու ապահովութիւնը։

 

Յունիս 6

 

Ազատ կþըլլաս երբ Ազատարարին գաս

 

«Եթէ Որդին ձեզ ազատէ, այն ատեն իրապէս ազատ պիտի ըլլաք» (Յհ 8.36)։ Անապաշխար մարդը ստրուկ մըն է մեղքին (Յհ 8.34)։ Նման ստրկութենէ մեզ Յիսուսէն զատ ուրիշ մէկը չի կրնար ազատել։ Ոմանք ստրուկ դարձած են սուտին, նախանձին, գոռոզութեան, բախտախաղին, դրամասիրութեան… եւայլն։ Ընթերցո՛ղ բարեկամ, չունի՞ս կեանքիդ մէջ մեղք մը որ քեզ ստրկացուցած է եւ կը փափաքիս ձերբազատիլ անկէ։ Եթէ չես ապաշխարած՝ գիտցիր որ բանտի մէջ ես, եւ քու բանտապետդ՝ Սատանան է, իսկ դահիճներդ՝ չար ոգիները։ Յիսուս կրնայ բանտը իր հիմերէն խախտել, միայն թէ խնդրէ իրմէ. խնդրէ անկեղծօրէն եւ թախանձագին, եւ դուն երկինքի ազատ որդին պիտի ըլլաս։

 

Յունիս 7

 

Խղճա՛ դուն քեզի

 

Եթէ գիտնայիր որ քու եւ խորունկ անդունդի մը միջեւ միայն մէկ քայլ կայ, ի՞նչ պիտի ընէիր։ Պիտի շարունակէի՞ր առջեւ երթալ որպէսզի իյնայիր անդունդին մէջ։ Վստահաբար ո՛չ։ Գիտե՞ս որ միայն մէ՛կ քայլ կայ քու եւ յաւիտենականութեան միջեւ։ Այսօր կամ վաղը կրնաս դուն քեզ անաչառ Աստուծոյ առջեւ գտնել։ Եթէ երբեք ապաշխարած չես, ի՞նչ պատասխան պիտի տաս իրեն գործած չարիքներուդ եւ ունեցած չար մտածումներուդ համար։ Դուն քեզի չե՞ս խղճար։ Ինչո՞ւ դժոխք նետուիս ուր կրակը անմար է եւ տանջանքը՝ յաւիտենական, երբ այդ բոլորէն ազատելու առիթը ունիս։ Կարդացած այս տողերդ առիթ մըն է քեզի Աստուծոյ կողմէ տրուած։ Օգտագործէ՛ այս առիթը եւ կեանքդ յանձնէ կեանքի Տիտոջ՝ Յիսուսի։

 

Յունիս 8

 

Մեղքը կը պղծէ մեզ

 

«Բերնէն մտածը չէ՛ որ կը պղծէ մարդը, այլ ինչ որ դուրս կþելլէ բերնէն՝ ա՛յն է որ կը պղծէ մարդը» (Մտ 15.11)։ Մեզմէ որո՞ւն հոգիէն սարսուռ մը չþանցնիր երբ կը լսէ որ մեղքը կը պղծէ մարդը։ Այո՛, մեղքը պղծութիւն է. անոր հետ խաղցողը կը պղծուի։ Ինչպէս կրակին հետ խաղցողը կþայրի եւ մուրին հետ խաղցողը՝ կը մրոտի, այնպէս ալ, մեղքին հետ խաղցողը՝ կը պղծուի, կը դառնայ պիղծ մարդ։ Դարձեալ, ինչպէս մէկը չի կրնար բարեկամ դառնալ օձին ու կարիճին եւ խնդրել անոնցմէ որ վնաս չհասցնեն իրեն, նոյնպէս ալ, ոեւէ մէկը չի կրնար բարեկամանալ մեղքին եւ ակնկալել որ չվնասուի անկէ։ Մեղքը կործանարար ու դաւաճան «բարեկամ» մըն է։ Հեռո՛ւ փախչիր անկէ։ Խզէ՛ կապդ հետը։

 

Յունիս 9

 

Օրհնենք մեզ անիծողները

 

«Օրհնեցէք ձեզ անիծողները…» (Մտ 5.44)։ Մեզ անիծողները մեր ձախորդութիւնը փափաքողներն են։ Ո՛չ ոք կրնայ օրհնել զինք անիծողը եթէ երբեք Աստուծոյ օրհնութիւնը չէ վայելած իր կեանքին մէջ։ Աստուծմով ինքնիր օրհնութիւնը գտած մարդը ո՛չ միայն կþօրհնէ զինք անիծող մարդիկը, այլ ի՛նք կը դառնայ օրհնութիւն անոնց կեանքին մէջ։ Մարդիկը օրհնելն ու զԱստուած օրհնելը իրարմէ տարբեր բաներ են։ Երբ կþըսենք, զԱստուած օրհնել, կը նշանակէ գոհանալ իրմէ, մեծարել ու փառաւորել զինք, իսկ մարդիկը օրհնել ըսելով, կը հասկնանք անոնց համար բարին մաղթել եւ ի սրտէ փափաքիլ անոնց յաջողութիւնը։

 

Յունիս 10

 

Բարիք ընենք մեզ ատողներուն

 

«Բարիք ըրէք ձեզ ատողներուն…» (Մտ 5.44)։ Երբ մեզի հանդէպ դառնութեամբ եւ ատելութեամբ լեցուած մարդոց բարիք կþընենք, մեր բարիքը անոնց դիմաց կþըլլայ ճամբայ մը զիրենք Աստուծոյ առաջնորդող եւ զԱստուած իրենց բերող։ Մեզ ատողին բարիք ընելը դիւրին բան չէ։ Կրնա՞նք փաթթել վէրքը մէկու մը որ կը սիրէ մեզ վիրաւորել։ Կրնա՞նք ողորմութիւն տալ կամ կերակրել մէկու մը որ մեզ նախապէս կողոպտած է։ Ճշմարտապէս քրիստոնեայ եղող մարդը միայն կրնայ նման բան ընել։ Բարեգործութիւնը ատող մարդիկը կը վերածէ սիրող մարդոց։ Սրտէ բղխած բարեգործութեան դիմաց հրէշն անգամ հրեշտակ կþըլլայ։

 

Յունիս 11

 

Աղօթենք մեզ չարչարողներուն համար

 

«Աղօթեցէք անոնց համար, որոնք ձեզ կը չարչարեն ու կը հալածեն» (Մտ 5.44)։ Երբ աղօթքի ճամբով Աստուծոյ կը յանձնենք մեզ չարչարող ու հալածող մարդիկը, անոնք ենթակայ եղած կþըլլան Աստուծոյ դատաստանին։ Հարկաւ աղօթքը անոնց դատապարտութեան համար չէ որ պէտք է մատուցուի, այլ զիրենք Աստուծոյ դատապարտութենէն ազատելու համար։ Ամէն չարչարուող չէ որ արժանի պիտի դառնայ երկինքի արքայութեան, այլ միայն անոնք՝ որոնք երկինքի արքայութեան համար է որ կը չարչարուին։ Մարդատեաց մարդն ալ կը չարչարուի, բայց ան իր մարդատեացութեան համար է որ կը չարչարուի եւ ո՛չ թէ իր մարդասիրութեան համար։

 

Յունիս 12

 

Սիրենք մեր թշնամիները

 

Քրիստոս խօսքը ուղղելով իր ունկնդիրներուն կþըսէ. «Լսեր էք արդարեւ որ ըսուած է. “Սիրէ՛ ընկերդ եւ ատէ՛ թշնամիդ”։ Իսկ ես կþըսեմ ձեզի.- “Սիրեցէ՛ք ձեր թշնամիները”» (Մտ 5.43-44)։ Հրեաներ ընկեր կը նկատէին միայն անոնք՝ որոնք իրենց դրացի ու բարեկամ էին, որոնք իրենց օգտակար կը դառնային, որոնք իրենց նոյն հաւատքն ու աւանդութիւնները ունէին։ Յիսուս սա բառերով եկաւ սորվեցնելու իրենց եւ մեզի, որ ո՛չ միայն թշնամի պէտք չէ նկատենք մեզմէ տարբեր եղողները, տարբեր հաւատք ու հաւատալիք ունեցողները, տարբեր երկիրներու մէջ ապրողները, այլեւ՝ քայլ մը առջեւ երթալով, պէտք է ջանանք սիրել զանոնք։

 

Յունիս 13

 

Համբերութեամբ սպասել Տիրոջ գալուստին

 

«Համբերող եղէք, եղբայրնե՛ր, մինչեւ Տիրոջ գալուստը» (Յկ 5.7)։ Առաքեալներուն օրով, հաւատացեալները կը կարծէին որ շատ շուտով, Քրիստոս վերստին պիտի յայտնուէր եւ իր թագաւորութիւնը հաստատէր։ Անոնք իրենց դիմագրաւած նեղութիւններուն պատճառով սկսած էին իրենց համբերութիւնը կորսնցնել, ահա թէ ինչո՛ւ առաքեալը անոնց կը պատուիրէ համբերող ըլլալ մինչեւ Տիրոջ գալուստը։ Ինչպէս երկրագործը քրտինքով ցանելէ ետք, յոյսով եւ ուրախութեամբ հնձելու օրուան կը սպասէ, այնպէս ալ հաւատացեալ մարդը պէտք է համբերէ նեղութիւններուն, որպէսզի գալուստին օրը ո՛չ միայն ուրախութեամբ հնձէ, այլեւ՝ ուրախութեան պարգեւիչը՝ զՔրիստոս հնձէ։

 

Յունիս 14

 

Անհանգստացուելով հանգիստին կը հասնինք

 

Կեանքը տառապանքով լեցուն է, բայց եթէ հաւատանք որ կեանքին նպատակը մեզ տառապեցնել չէ, տառապանքը կը դադրի տառապանք ու անէծք ըլլալէ եւ կը դառնայ օրհնութիւն։ Հաւատացեալ մարդուն նպատակը փորձութիւններէ զերծ մնալը չէ, այլ անոնց կողմէ չկլանուիլն է։ Սիրով ու համբերութեամբ տարուած տառապանքն է որ մեզ արժանի կը դարձնէ յաւիտենական կեանքին ուր չկա՛յ տառապանք ու չկա՛յ անիրաւութիւն։ Ճշմարիտ հաւատացեալը անպայման որ ճշմարտութեան համար պիտի հալածուի։ Մեր անիրաւուիլն է որ մեզ իրաւատէր պիտի դարձնէ երկինքի մէջ։ Իրաւ հանգիստին կը հասնինք անիրաւօրէն մեր անհանգստացուելէն ետք միայն։

 

Յունիս 15

 

Աղօթքով վերջ դնենք թշնամութեան

 

Աղօթողին սիրտը Յիսուսի սիրով առլցուն սիրտ մը պէտք է ըլլայ։ Աղօթքն է որ կþառատացնէ եւ կը կրկնապատկէ մեր սէրը Աստուծոյ եւ մեր նմաններուն հանդէպ։ Չէք կրնար պատկերացնել թէ որքա՜ն մեծ հաճոյք կþառթեն մեր աղօթքները Աստուծոյ, երբ անոնք կը մատուցուին մեր բարեկամներուն եւ մանաւանդ մեր թշնամիներուն համար։ Խունկի նման բուրող են այն աղօթքները, որոնք կը մատուցուին մեզի թշնամութիւն ընողներուն եւ մեզ ատողներուն համար։ Շատ աղօթենք մեր թշնամիներուն համար եթէ կþուզենք զանոնք բարեկամներու վերածուած տեսնել։ Աղօթքը թշնամի է թշնամութեան։ Աղօթքը ատել կու տայ մեզի ատելութիւնը եւ սիրել՝ ատողը։

 

Յունիս 16

 

Աղօթող ըլլալ ուրիշին համար

 

Եթէ Քրիստոսի սէրն է որ մեր սիրտերուն մէջ կþապրի, ան իբրեւ արեւ պէտք է ճառագայթէ եւ հասնի բոլորին ու զօրացնէ բոլորը։ Սուրբ Հոգին անմեղութեան Հոգին է, եւ իբր այդպիսին, աղօթակից կþըլլայ հոգեւոր անմեղութեամբ եւ հոգիներու անմեղութեան համար մատուցուած աղօթքներուն միայն։ Ուրիշներուն փրկութեան համար աղօթելը, համազօր է մեր փրկութեան համար աղօթելուն։ Ինչ որ կը ցանկանք ուրիշներուն համար՝ Աստուած զայն կը շնորհէ մեզի նաեւ։ Եթէ մեր նմաններուն սրբութեան համար կþաղօթենք՝ ատիկա մեզ կրնայ սրբութեան առաջնորդել։ Քրիստոսի փրկութիւնը ճաշակած անձ մը, անխուսափելիօրէն կը դառնայ հետապնդիչը այլոց փրկութեան։

 

Յունիս 17

 

Նեցուկ կանգնիլ հոգեւորներուն

 

Երանի՜ քեզի ընթերցող եղբայր եւ քոյր եթէ երբեք կեանքդ դրած ես Յիսուսի ձեռքերուն մէջ։ Եթէ առած ես այս քայլը՝ գիտցի՛ր որ դուն յաւիտենապէս ապահով ես։ Եթէ հոգեւոր կեանք ապրող մէկը չես, գտի՛ր շրջապատիդ մէջ Յիսուսի նուիրուած մէկը որ Սուրբ Հոգիով կþապրի եւ փորձէ անոր օրինակին հետեւիլ։ Իսկ եթէ չես կրնար անոր օրինակին հետեւիլ, կը խնդրեմ քեզմէ որ գոնէ չքննադատես զայն եւ չընդդիմանս անոր, այլ ուրախանաս անով եւ զօրավիգ կանգնիս անոր։ Լա՛ւ գիտցիր, որ եթէ Աստուծոյ զաւակներուն կողքին կանգնիս, եթէ ուրախանաս անոնցմով եւ անոնց պատճառով՝ Աստուած անոնց սիրոյն քե՛զ ալ պիտի օրհնէ, եւ ո՛վ գիտէ, թերեւս Աստուծոյ գթութիւնը քեզ առաջնորդէ փրկութեան։

 

Յունիս 18

 

Թոյլ մի՛ տար

 

Թոյլ մի՛ տար որ Աստուծոյ Սուրբ Հոգիին տաճարը դառնալու համար ստեղծուած սիրտդ՝ դառնայ բնակարան չար ոգիներու։ Մի՛ ձգեր որ Քրիստոսի բարի սերմերուն համար գոյութեան եկած հոգիդ՝ դառնայ փուշերով ու տատասկներով լեցուն պարտէզի։ Մի՛ արտօներ որ Յիսուսի քաղցրութեամբ համակուելու համար քեզի տրուած էութիւնդ՝ վերածուի դառնութեամբ առլցուն անդունդի։ Մի՛ ընդունիր որ միտքդ խռովի մեղքով ու չարիքով՝ երբ առիթը ունիս Փրկիչին խաղաղութեամբ արբենալու։ Սկսի՛ր սիրել նախապէս ատած մարդիկդ եւ Աստուած քեզ պիտի օրհնէ։ Ջանա՛ գնահատել նախապէս ստորագնահատածներդ եւ ուրախացնել՝ վշտացուցածներդ, եւ հաւատա՛, որ Աստուած մեծ գործեր պիտի կատարէ կեանքիդ մէջ։

 

Յունիս 19

 

Եթէ Աստուծոյ զաւակներն ենք՝ փաստե՛նք

 

Եթէ զաւակներն ենք Աստուծոյ՝ աշխատի՛նք տիեզերական եղբայրութեան համար։ Եթէ տաճարներն ենք Աստուծոյ՝ թող այդ տաճարներէն աղօթքներ ու փառաբանութիւններ լսուին։ Եթէ ստացած ենք Սուրբ Հոգին՝ թող սրբութիւնը արտացոլա՛ մեր կեանքերուն մէջ։ Եթէ երկնաքաղաքացիներ եղած ենք՝ մեր հայեացքները սեւեռենք դէպի երկինք եւ խոկանք երկնային բաներու մասին։ Եթէ մեռած ենք այս աշխարհին համար եւ այս աշխարհը մեզի համար՝ թող Յիսուսի յարութեան զօրութիւնը ճառագայթէ՛ մեր կեանքերուն մէջ։ Առաքեալը կը հաստատէ. «Քանի որ յարութիւն առիք Քրիստոսի հետ, այսուհետեւ ձեր ուշադրութիւնը երկինք դարձուցէք, որովհետեւ հո՛ն է Քրիստոս , Հօր Աստուծոյ կողմը նստած» (Կղ 3.1)։

 

Յունիս 20

 

Ինչո՞ւ

 

Ինչո՞ւ կþշտապես դէպի նախանձ երբ գիտես որ նախանձը պատճառ եղաւ որ Կայէն սպաննէ Աբէլը։ Ինչո՞ւ կը պաշտես դրամը երբ գիտես որ դրամասիրութիւնը առաջնորդեց Յուդան մատնելու մեր Տէրն ու Փրկիչը։ Ինչո՞ւ ականջ կու տաս Սատանային խօսքերուն երբ գիտես որ ան իր սուտով ծուղակը ձգեց Ադամն ու Եւան։ Ինչո՞ւ քու աւելորդէդ եւ ունեցած անպէտ բաժինէդ կը նուիրես Աստուծոյ երբ գիտես որ Կայէն այս ընելուն համար մերժուեցաւ Աստուծոյ կողմէ։ Ինչո՞ւ կþուրանաս Յիսուսը անգամ մը որ ընդունեցիր զայն եւ կþընդունիս Չարը անգամ մը որ հրաժարեցար անկէ։ Ինչո՞ւ սիրով Քրիստոսի անունը կը կրես եւ դժգոհութեամբ՝ անոր խաչը։

 

Յունիս 21

 

Յաւիտենակա՜ն կեանք

 

Յաւիտենակա՜ն կեանք։ Որքա՜ն քաղցրութիւն կայ այս երկու բառերուն մէջ։ Որքա՜ն սփոփանք եւ մխիթարութիւն կայ։ Յաւիտենակա՜ն կեանք։ Կեանք մը՝ որ չþաւարտիր։ Կեանք մը՝ ուր կեանքը եռո՛ւն է։ Կեանք մը՝ ուր Սուրբ Հոգին կը ցօղէ։ Կեանք մը՝ որ ջերմացած է մեր երկնաւոր Հօր շունչով ու պաշտպանուած անոր շուքով։ Կեանք մը՝ ուր ուրախութիւնը անսահման է, երջանկութիւնը՝ անվերջ, խաղաղութիւնն ու սէրը՝ կատարեալ։ Կեանք մը՝ ուր հանգչած է Աստուծոյ փառքը։ Այդ կեանքը Քրիստոսո՛վ միայն կրնայ պարգեւուիլ։ Այդ կեանքը, Քրիստոսի արեան ծնունդը եղող կեանքն է, Քրիստոսատո՛ւր կեանքն է, Քրիստոսակեդրո՛ն կեանքն է, Քրիստոսի՛ կեանքն է, Քրիստո՛ս է։

 

Յունիս 22

 

Քրիստոս ի՛նքն է ամէնը ամէն բանի մէջ

 

«Յաւիտենական կեանք տուող խօսքերը դո՛ւն ունիս»։ Այո՛, միայն Յիսուս ունի «յաւիտենական կեանք տուող խօսքերը»։ Յիսուս ո՛չ միայն կեանք տուող խօսքեր ունի, այլեւ ի՛նքն է կեանք տուող Խօսքը։ Ի՛նքն է Աստուծոյ Խօսքը եւ Աստուծոյ խօսքին մարմնացումը։ Ի՛նքն է Աստուծոյ խօսքը փոխանցողը եւ Աստուծոյ փոխանցուած Խօսքը։ Ի՛նքն է պատգամողն ու պատգամուածը։ Ի՛նքն է Աստուծոյ կամքը կատարողն ու այդ կամքին կատարումը։ Ի՛նքն է կեանք տուողն ու տրուած կեանքը։ Ի՛նքն է զօրութիւն տուողն ու տրուած զօրութիւնը։ Ի՛նքն է խաղաղութեան իշխանը եւ մեր սիրտերուն մէջ իշխող խաղաղութիւնը։ Ի՛նքն է ամէնը ամէն բանի մէջ, ուստի, առանց իրեն՝ ոչինչն է որ կը տիրէ ամէն բանի մէջ։

 

Յունիս 23

 

Տէ՛ր, ինծի ըրածիդ հակառակը ըրի քեզի

 

Տէ՛ր Յիսուս, ես փշեպսակ դրի գլուխիդ, իսկ դուն թագ դրիր գլուխիս։ Ես քեզ խաչ բարձրացուցի, իսկ դուն զիս ուսերուդ վրայ բարձրացուցիր։ Ես քեզ աւազակներով շրջապատեցի, իսկ դուն զիս հրեշտակներովդ շրջապատեցիր։ Ես քու գլուխդ խաչին վրայ մահուամբ խոնարհեցուցի, իսկ դուն ինծի պատուիրեցիր որ իմ գլուխս բարձրացնեմ (Ղկ 21.28)։ Ես քեզ լքեցի երբ քեզ ձերբակալելու եկան, իսկ դուն կþշտապես կողքիս կանգնելու երբ Չարը փորձէ զիս ձերբակալել։ Ես քեզ մերկացուցի աստուածային փառքէդ, իսկ դուն զիս զարթարեցիր աստուածային փառքովդ։ Ես քեզ մերկացուցի քու հագուստէդ, իսկ դուն ինծի շնորհեցիր արիւնովդ մաքրուած լաւագոյն պատմուճանը։

 

Յունիս 24

 

Գառնուկդ գայլերուն ձեռքին մէջ՝ ինծի՛ համար

 

Ես խաչին վրայ ձեռքերդ տարածեցի կարծելով որ քեզ սպաննեցի, իսկ դուն տարածուած ձեռքերովդ զիս ընդունեցիր գրկիդ մէջ։ Ես գաւազանով գլուխիդ զարկի, իսկ դուն՝ պահապանը գլուխիս, օրհնութիւններ թափեցիր գլուխիս վրայ։ Ինծի համար խաչին տակ կքեցար, որպէսզի մեղքի տակ կքածս՝ ոտքի կանգնիմ։ Ինծի համար խաչին վրայ գլուխդ խոնարհեցուցիր եւ ինծի նայեցար հաշտութի՜ւն խնդրելով, իսկ ես երեսդ ի վեր պոռացի՝ խաչէն վա՛ր իջիր եթէ երբեք Աստուծոյ Որդին ես։ Ինծի համար Գառնուկդ գայլերուն ձեռքին մէջ ինկար, որպէսզի Չարին ձեռքին մէջ ինկածս՝ փոխադրես երկնաւոր Հօր ձեռքին մէջ։ Շնորհակալ եմ, Տէ՛ր Յիսուս, այդ փոխադրութեան համար։

 

Յունիս 25

 

Տէ՛ր կանգնիլ մեր Տիրոջ ներկայութեան

 

Քրիստոսի սէրը «կը ստիպէ» զՔրիստոս որ ան մեր մօտ մնայ եւ մեզ իր մօտ պահէ։ Երբ Քրիստոս տեսնէ որ մեր սիրոյն ու հաւատարմութեան մէջ հանդէպ իրեն՝ անկեղծ ու յարատեւող ենք, անպայման կը յանձնուի մեզի։ Քրիստոս ինքզինք մեզի տալու չի վստահիր եթէ երբեք ապերախտ ենք մենք մեր անձերուն նկատմամբ։ Երբ մենք կը չարչարենք մեր հոգիները, Աստուած ինչպէ՞ս կրնայ տալ մեզի իր Սուրբ Հոգին։ Ճիշդ է որ Քրիստոս գալով կþուզէ մեր կեանքերուն Տէրը դառնալ, բայց միաժամանակ կþուզէ որ մենք ալ յանձնառու գտնուինք տէր դառնալու իր ներկայութեան, իր խօսքին, իր Հոգիին, իր պատգամներուն, իր սիրոյն եւ ամէն բանի՝ որ շնորհած է մեզի եւ որով ինքզինք կը յայտնէ մեզի։

 

Յունիս 26

 

Աստուծոյ Հոգի՛ն է որ

պարապութիւնը կը լեցնէ

 

Ծննդոց գիրքին մէջ կը կարդանք որ երկիրը պարապ էր (Ծն 1.2-ին)։ Այդ պարապութիւնը Աստուած ինք լեցուց։ Զանիկա լեցուց իր Հոգիով։ Ո՛չ միայն երկիրը պարապ էր, այլեւ մարդը ինք։ Մարդը շնչաւոր էակ մըն էր երբ Աստուած զանիկա ստեղծեց, բայց ան դարձաւ հոգեւոր էակ, երբ Աստուած «անոր ռնգունքներէն կենդանութեան շունչ փչեց» (Ծն 2.7)։ Աստուած ի՛նքն էր որ երկրին դատարկութիւնը լեցուց։ Ի՛նքն էր որ շնչաւոր մարդը հոգեւոր մարդու վերածեց։ Սիրելի՛ բարեկամ, աշխարհ այսօ՛ր ալ դատարկ է։ Մարդը այսօ՛ր ալ շնչաւոր է։ Թող աշխարհ խոստովանի իր դատարկութիւնը եւ Աստուած զանիկա պիտի լեցնէ։ Թող մարդը խոստովանի իր շնչաւորութիւնը եւ Աստուած իր Հոգիով հոգի՛ պիտի դարձնէ զայն։

 

Յունիս 27

 

Տանջանքը բոլորին համար է

 

Տանջանքը բոլորին համար է բայց ո՛չ վարձատրութիւնը։ Աշխարհը պիտի տանջէ մեզ իրեն պատկանինք թէ ոչ։ Եթէ սա է իրողութիւնը, ուրեմն, աւելի լաւ է Քրիստոսի պատկանիլ եւ տանջուիլ քան աշխարհին պատկանիլ եւ տանջուիլ, որովհետեւ Քրիստոսի համար տանջուողը՝ գիտենք որ փրկութեան եւ վարձատրութեան արժանի կը դառնայ, իսկ աշխարհի համար տանջուողը՝ ի՞նչ բանի կրնայ արժանի դառնալ կամ ենթարկուիլ եթէ ոչ յաւիտենական պատիժի ու կորստեան։ Աշխարհ թշնամութիւն կþընէ մեզի, որովհետեւ մենք անոր չենք պատկանիր (Յհ 15.19), եւ որովհետեւ անոր հոգին չէ որ առինք, այլ՝ Աստուծմէ ղրկուած Հոգին (Ա.Կր 2.12), եւ յատկապէս, որովհետեւ մենք կը պատերազմինք անոր տիրակալներուն դէմ (Գղ 6.12)։

 

Յունիս 28

 

Սուրբ Հոգիին անթերի գործունէութիւնը

 

Ճշմարտութեան Հոգիին յանձնուած մէկը, ամէն օր յաջողութենէ յաջողութիւն եւ զօրութենէ զօրութիւն կþառաջնորդուի։ Երբեմն այնպէ՛ս կը թուի մեզի որ մենք ենք գործողը, բայց իրականութեան մէջ Սուրբ Հոգին է որ կը գործէ։ Սուրբ Հոգին կը գործէ կեանքին մէջ բոլոր անոնց՝ որոնք կը խնդրեն իր գործակցութիւնը։ Շնորհաբաշխ Հոգին այնպիսի՛ ձեւերով կը գործէ որ միշտ ալ զարմանք կը պատճառէ իր սիրելիներուն։ Մեր խնդրանքին կը պատասխանէ եւ մեր փափաքները կը կատարէ մեր չակնկալած ձեւով։ Եթէ նոյնիսկ տկարանանք եւ թերանանք կարգ մը գործերու մէջ, Սուրբ Հոգին բնա՛ւ չի թերանար, եւ առանց նայելու մեր չկամութեան եւ երբեմն ալ մեր ծուլութեան, կու գայ զօրութեամբ գործելու մեր տկարութեան մէջ։

 

Յունիս 29

 

Սուրբ Հոգին կը փոխէ մեզ

 

Երբ ամբողջութեամբ յանձնուինք Սուրբ Հոգիին, ան մեր կեանքն ու կամքը պիտի նոյնացնէ Քրիստոսի կեանքին ու կամքին հետ։ Այն ատեն պիտի սկսինք կատարել այնպիսի բաներ՝ որոնք նախապէս անկարելի կը թուէին մեզի։ Պիտի կարենանք սիրել այնպիսի անձեր՝ որոնք նախապէս զզուելի ու անհանդուրժելի էին։ Ի՞նչն է պատճառը նման փոփոխութեան։ Փոփոխութեան պատճառը ուրիշ տեղ պէտք չէ փնտռել եթէ ոչ անփոփոխ եւ սակայն ամէն ինչ փոխող Սուրբ Հոգիին մեր հետ միանալուն եւ մեր՝ Սուրբ Հոգիին հետ միանալուն ու մէկ ըլլալուն մէջ։ Նախապէս կը փորձէինք առանձին ծրագրել եւ գործել, իսկ Սուրբ Հոգին ընդունելէ ետք, ան եղաւ ծրագրողն ու գործողը մեր ճամբով։

 

Յունիս 30

 

Յիսուս Քրիստոսի գիւտը ընել

 

«Քրիստոնեայ կոչուիլ չի նշանակեր անպայման քրիստոնեայ ըլլալ։ Անբարոյական, անկրօն, անհաւատ, անաստուած քրիստոնեաներու թիւը պզտիկ չէ։ Ու քիչ չէ՛ նաեւ թիւը անուանական ու ձեւական կամ ժառանգական քրիստոնեաներուն, որոնց քրիստոնէութիւնը կիրակնօրեայ զգեստ մըն է միայն, կամ գուցէ թատերական դիմակ մը։ Անհրաժեշտ է, որ գի՛ւտը ընես Յիսուս Քրիստոսի, ո՛չ որպէս մարգարէ, կրօնքի հիմնադիր, բարոյախօս, բարեկարգիչ, եւ այլն, այլ որպէս Փրկիչ, քու անձնական Փրկիչդ, որ քո՛ւ մեղքերուդ պատճառով՝ քո՛ւ մահավճիռդ, քո՛ւ տեղդ, ի՛նք կրեց խաչափայտին վրայ, պատարագուեցաւ եւ իր մեղսազերծ արիւնը թափեց իբրեւ քաւութիւն եւ թողութիւն քու մեղքերուդ» (Ժագ Ս. Յակոբեան)։

 

ՎԱՂԻՆԱԿ Ծ. ՎՐԴ. ՄԵԼՈՅԵԱՆ