Փորձութեան մասին (Փետրուար 1)

 

Փորձութիւնը եթէ հաւատքով դիմակալուի՝ առաւել եւս կը զօրացնէ մեր հաւատքը, իսկ եթէ առանց հաւատքի դիմակալուի՝ կը զգետնէ մեզ եւ կը տկարացնէ մեր հաւատքը: Փորձութիւնը՝ ամուր մարդուն աւելի´ կ’ամրացնէ, իսկ տկար մարդուն՝ աւելի´ կը տկարացնէ: Հետեւաբար, ամո´ւր ըլլանք մեր հաւատքին մէջ:

 

 


Յիսուս՝ առանձին (Փետրուար 2)

 

Քրիստոս կամ առանձին կը թագաւորէ կամ երբեք չի թագաւորեր: Ան չ’ուզեր առաջինը ըլլալ մեր սրտին մէջ, այլ՝ առանձինը: Ան չ’ուզեր մեր սրտին մէջ իրեն մրցակից սէր մը կամ գահակից փափաք մը տեսնել: Երբ մեր ներաշխարհին մէջ երկու կամքերու բաղխում ըլլայ, Յիսուսի անմիջապէս կը նահանջէ, որովհետեւ ան երբեք իր կամքը չի պարտադրեր մարդուն:

 

Իրական անկախութիւնը (Փետրուար 3)

 

Իրական անկախութիւնը Աստուծմէ անկախ ապրիլը չէ, որովհետեւ ատիկա Աստուծոյ տիրութիւնը ուրանալ է, անոր արարչական հանգամանքն ու իրաւունքը անտեսել է: Իսկական անկախութիւնը՝ Աստուծմէ կախեալ ըլլալն է, որովհետեւ երբ կախեալ կ’ըլլանք մէկէ մը որ ԱՆԿԱԽ է մեղքէն, իրմով մե´նք ալ կը դառնանք անկախ ու ազատ մեղքէն:

 

Պաշտօնները Աստուծոյ հայեացքով (Փետրուար 4)

 

Աստուծոյ աչքին պաշտօնները չունին մեծութիւն ու փոքրութիւն: Աստուծոյ ծառայութեան մէջ չկայ անարգ գործ, այլ կայ մարդուն կողմէ վերաբերում մը այդ պաշտօնին հանդէպ, որ կը փոխակերպէ նոյնինքն պաշտօնը: Ամէն մէկ պաշտօն ինքնին մեծ է ու փոքր՝ նայած մարդու վերաբերումին, նայած թէ մարդ ինք ի´նչպէս կը դիտէ ու կը հասկնայ եւ ի´նչպէս կ’առնէ ու կը կատարէ զայն (Զարեհ Արք. Ազնաւորեան):

 

Փրկութիւնը՝ մի´այն Յիսուսով (Փետրուար 5)

 

Որոշ եկեղեցիի մը կամ որոշ հոգեւոր խումբի մը անդամ ըլլալը չէ որ մեզ կը փրկէ, այլ՝ Քրիստոսի մարմինին անդամ ըլլալը: Որոշ անձի մը հետեւիլը չէ որ մեզ կը փրկէ, այլ՝ Քրիստոսի հետեւիլը: Բայց հարկաւ այս չի նշանակեր որ մենք մեզի իրաւունք պէտք է տանք հեռանալու մեր մայրենի եկեղեցիէն: Պէ´տք է կապուիլ եկեղեցիին, բայց աւելի՝ պէտք է կապուիլ եկեղեցւոյ գլուխին՝ Յիսուսի:

 


Միայն Աստուծմո´վ կրնաս յաղթել (Փետրուար 6)

 

Խոնարհի´ր Յիսուսի ձեռքին տակ եւ Յիսուս պիտի խոնարհեցնէ Սատանան ոտքիդ առջեւ: Հնազանդի´ր Աստուծոյ եւ Աստուած աշխարհը քեզի պիտի հնազանդեցնէ: Ձեռքդ երկարէ դէպի Աստուած եւ դէպի քեզ երկարած աշխարհի ձեռքը անմիջապէս պիտի կապուի ու կաշկանդուի: Խնդրէ Աստուծմէ որ քեզ օրհնէ եւ դուն օրհնեալ ներկայութիւն պիտի ըլլաս ամենուրեք:

 

Դուն պիտի չորոշես կեանքիդ ճամբան (Փետրուար 7)

 

Երբեք մի´ մտածեր թէ ինչ է կեանքիդ նպատակը, այլ՝ մտածէ թէ ի´նչ է Աստուծոյ նպատակը քու կեանքիդ համար: Մի´ որոշեր կեանքիդ ճամբան, մոռնալով այն ԱՆՁԸ որ ըսաւ. «Ե´ս եմ ճամբան» (Յհ 14.6): Կեանքիդ ճամբան դուն չէ որ պէտք է ընտրես: Ատիկա արդէն ընտրուած է Աստուծոյ կողմէ: Քու բաժինդ պարզապէս այդ ճամբուն հետեւիլն է:

 

Չե՞ս ուզեր (Փետրուար 8)

 

Չե՞ս ուզեր օրհներգել զԱստուած որ իր օրհնութիւնները առատօրէն քեզի տուաւ: Չե՞ս ուզեր մեծարել Յիսուսը որ քեզի համար մեծապէս տանջուեցաւ: Յիսուս իր արիւնը թափեց մեղքերուդ համար, դուն գոնէ արցունք չե՞ս թափեր մեղքերուդ համար: Ինք գերեզմանի մէջ թաղուեցաւ քեզի համար, դուն իր ներկայութեան մէջ թաղուիլ չե՞ս ուզեր:

 

Յիսուսի´ նայիր (Փետրուար 9)

 

Մի´ նայիր շուրջդ եղող մեղքի ալիքներուն ինչպէս Պետրոս առաքեալ նայեցաւ եւ սկսաւ ընկղմիլ, այլ՝ նայիր այդ ալիքներուն վրայ յաղթականօրէն քալող Փրկիչիդ եւ դէպի քեզ երկարած անոր ձեռքին: Երբ ուշադրութիւնդ կեդրոնացնես կեանքի մրրկալից ալիքներուն վրայ, դուն անկարող պիտի ըլլաս տեսնելու քիչ մը անդին գտնուող փրկութեանդ նաւակը եւ անոր ՆԱՒԱՊԵՏԸ:

 

 


Մեղքերդ բեր Աստուծոյ (Փետրուար 10)

 

Յիշէ մեղքերդ բայց մի´ մոռնար ՔԱՒԻՉԸ մեղքերուդ: Բե´ր մեղքերդ եւ դիր զանոնք երկնաւոր Հօրդ դիմաց, որպէսզի առնէ զանոնք եւ զետեղէ իր Որդիին վրայ, եւ առնէ իր Որդիին արդարութիւնը եւ դնէ քու վրադ: Ինչո՞ւ սիրով չես յանձներ մեղքերդ այն ԱՆՁԻՆ որ սիրով մեռաւ մեղքերուդ համար:

 

Փա՜ռք Յիսուսին (Փետրուար 11)

 

Մովսէս Իսրայէլը Եգիպտոսէն դուրս բերաւ, իսկ Յիսուս մեզ մահուան անդունդէն դուրս բերաւ: Յեսու Իսրայէլը Քանաան տարաւ, իսկ Յիսուս մեզ երկինք առաջնորդեց: Աբրահամ յարձակեցաւ թշնամիներուն վրայ եւ ազատեց Ղովտը անոնց ձեռքէն, իսկ Յիսուս յարձակեցաւ Սատանային եւ անոր չար ոգիներուն վրայ եւ մեզ ազատեց անոնց ձեռքէն: Փա՜ռք Յիսուսին:

 

Դուն կոչուած ես թագաւորելու (Փետրուար 12)

 

Քրիստոս թագաւոր է, ուստի՝ իր հետեւորդները թագաւորազուն զաւակներ են: Իրեն համար կ’ըսուի «թագաւորներու Թագաւոր», ըսել ուզելով՝ որ ինք թագաւոր է որ կը թագաւորէ թագաւորներուս վրայ: Արդարեւ, մենք չե՞նք կոչուած թագաւորելու: Ուստի, մեղքի ստրուկ մի´ ըլլար. դուն թագաւորի զաւակ ես. քեզի չի´ վայելեր մեղքի ստրուկ ըլլալ:

 

Աստուած սէ´ր է (Փետրուար 13)

 

Ոեւէ մարդու համար չենք կրնար ըսել. «Այս մարդը սէր է», բայց կրնանք ըսել՝ «Այս մարդը սէր ունի», բայց տարբե´ր է Աստուած: Աստուած «սէր ունեցող» անձ մը չէ, այլ՝ «սէր եղո´ղ» անձ մը (Ա.Յհ 4.8): Ուստի, ան որ կ’ընդունի զԱստուած իր սրտին մէջ, իր սիրտը կը դառնայ սիրոյ մշտավառ վառարան: Առանց այդ վառարանին՝ սառոյցի կտոր մըն է մարդը:

 


Մեղքը ատելու մասին (Փետրուար 14)

 

Քրիստոս մեզ միայն մեղքի պատիժէն չէ որ ազատեց, այլ՝ նոյնինքն մեղքէն: Դուն ազատա՞ծ ես մեղքէն: Եթէ Յիսո´ւս է Տէրդ՝ մեղքը չի կրնար տիրել վրադ: Եթէ Քրիստոս գտած է քեզ՝ կորուստը չի կրնար քեզ գտնել: Դուն չես կորսուիր եթէ մեղքի մէջ իյնաս. կը կորսուիս եթէ մեղքի սիրոյն մէջ իյնաս: Մեղքը սիրելը՝ զԱստուած ատել է, իսկ մեղքը ատելը՝ Աստուծոյ նմանիլ է:

 

Մեր կրօնքը ԱՆՁԻ վրայ հաստատուած է (Փետրուար 15)

 

Բոլոր կրօնքները հիմնուած են որոշ անձերու կողմէ հաստատուած որոշ օրէնքներու վրայ, քրիստոնէական կրօնքը սակայն օրէնքներու վրայ չէ հաստատուած, այլ՝ ԱՆՁԻ վրայ, եւ այդ անձը Յիսուս Քրիստոս է: Եթէ դուն քեզ քրիստոնեայ կը համարես, քննէ´ դուն քեզ եւ տես, թէ արդեօք Քրիստոսի վրայ հաստատուա՞ծ ես: Քրիստոս յաւիտենական ըլլալով՝ իր վրայ հաստատուողն ալ յաւիտենական կ’ըլլայ:

 

Յիսուս սիրով կ’ընդունի «գէշ նուէրդ» (Փետրուար 16)

 

Չկա´յ մէկը որ իրեն տաս գէշ նուէր մը եւ սիրով ընդունի զանիկա քեզմէ. միայն մէ´կ անձ կայ որ երբ իրեն գէշ նուէր մը տաս, ո´չ միայն կ’ընդունի զանիկա, այլեւ՝ կ’ուրախանայ: Այդ անձը Յիսուս ինքն է, իսկ զինք ուրախացնող նուէրը՝ մեր մեղքերն են: Յիշէ թէ ինչպէս մեր երկնաւոր Հայրը ուրախութեամբ վազեց դիմաւորելու մեղքով ծածկուած նորադարձ անառակ իր որդին (Ղկ 15.20, 23):

 

Քրիստո´ս է երկինքի միակ ճամբան (Փետրուար 17)

 

Ամէն կրօնքի հիմնադիր կը խօսի երկինք առաջնորդող ճամբայի մը մասին, բայց քրիստոնէութեան հիմնադիրը՝ Քրիստոս, չի խօսիր այդպիսի ճամբայի մը մասին, որովհետեւ ի´նքն է այդ ճամբան: Քրիստոս երկինքի ճամբան բացաւ իր արիւնով: Հետեւաբար, ուրիշ ոեւէ կրօնք չի կրնար երկինք առաջնորդող ճամբայ մը ունենալ:


Մեր կրօնքին տարբեր ըլլալը (Փետրուար 18)

 

Բոլոր կրօնքները ցոյց կու տան թէ ինչպէս մարդիկ կրնան Աստուծոյ երթալ, բայց քրիստոնէական կրօնքը, ճիշդ հակառակը, ցոյց կու տայ թէ ինչպէս Աստուած ի´նք մարդուն եկաւ ու կու գայ: Բոլոր կրօնքներուն հիմնադիրները միայն խօսքով հաստատեցին իրենց կրօնքները, իսկ մեր կրօնքը՝ Քրիստոս իր արիւնով հաստատեց:

 

Յիսուս եւ Մուհամմէտ (Փետրուար 19)

 

Ոմանք կ’ըսեն. «Իսլամութիւնն ալ երկինք կ’առաջնորդէ»: Այսպէս ըսողը՝ ըսած կ’ըլլայ որ Յիսուս եւ անոնց մարգարէն իրարու հաւասար են: Բայց դուք ըսէք, Յիսուս որ մարդոց համար մեռաւ եւ անոնց մարգարէն որ մարդիկ մեռցուց իրարու հաւասա՞ր են: Մեր սուրբ Տէրը եւ մեծ մեղաւոր մարգարէն իրարու հաւասա՞ր են: Ի՞նչպէս իրարու հաւասար կը սեպուին մարդասէր Տէրն ու մարդատեաց Մուհամմէտը:

 

Սիրուելու համար՝ պէտք է սիրել (Փետրուար 20)

 

Աստուած մեզ ստեղծեց որպէսզի սիրենք զինք եւ որպէսզի իր սէրը ցոյց տայ մեզի հանդէպ: Ան ուրիշ պատճառ չունէր մեզ ստեղծելու: Ուստի, մեր կոչումն ու պարտականութիւնն է սիրել զԱստուած, իսկ մեր իրաւունքը՝ վայելել սէրը Աստուծոյ: Ան որ տէր չի կանգնիր իր կոչումին եւ չի սիրեր զԱստուած, թող չսպասէ որ Աստուած իր սիրոյ հուրով լեցնէ զինք:

 

Յիսուսի համար ապրիլ (Փետրուար 21)

 

Եթէ կը փափաքիս փորձութիւններէ զերծ կեանք մը ապրիլ, կը նշանակէ թէ բնաւ փափաք չունիս Յիսուսի համար ապրելու: Իսկ եթէ կը փափաքիս Յիսուսի համար ապրիլ՝ անկարելի է որ փորձութիւններու չենթարկուիս: Եթէ կը մերժես Յիսուսի համար տառապիլ, ըսէ ինծի թէ ի՞նչ է քու տարբերութիւնդ աշխարհասէր մարդէն:

 

 


Տէ´ր է քու ամէն ինչդ (Փետրուար 22)

 

Քրիստոս մեր կեանքը լեցնո՞ղն է, թէ՝ մեր կեանքին լեցունութիւնն իսկ: Քրիստոս խաղաղութիւն տուո՞ղ մըն է, թէ՝ մեր հոգին լեցնող խաղաղութիւնն իսկ: Մեզի զօրութիւն տուո՞ղ մըն է, թէ՝ մեր զօրութիւնն իսկ: Մի´ դիմեր Տիրոջ իրմէ խաղաղութիւն ու զօրութիւն ստանալու համար, այլ դիմէ՝ Զի´նք ստանալու համար իբրեւ խաղաղութիւնդ եւ զօրութիւնդ:

 

Փնտռէ մէկը որ պէտք ունի բարիքիդ (Փետրուար 23)

 

Մարդիկ կը փնտռեն բարեգործներ, իսկ դուն փնտռէ ԲԱՐԻՆ եւ փնտռէ այն մարդիկը՝ որոնք կարիքը ունին բարեգործութեանդ. եղի´ր բարիք ակնկալող մը, բայց աւելին՝ եղիր ակնկալուած բարին եւ բարիքը: Այսօր շատ է թիւը բարերարներ ու ողորմածներ փնտռողներուն, բայց քիչ են անոնք որոնք կը փնտռեն ողորմութեան կարօտ մարդիկը:

 

Աստուած տէրն է ամէն բանի (Փետրուար 24)

 

Աստուած տէրն է տիեզերքին, իսկ դուն շունչիդ տէրն անգամ չես: Աստուած լոյս է եւ տէրը լոյսին, իսկ դուն աչքիդ լոյսին տէրն անգամ չես: Աստուած տէրն է անցեալին, ներկային, ապագային եւ ամբողջ յաւիտենականութեան, իսկ դուն ապրած ներկայ վայրկեանիդ իսկ տէրը չես: Քանի չես կրնար անձիդ տէրը ըլլալ, չե՞զ ուզեր ունենալ ՄԷԿԸ որ կրնայ Տէր կենալ քեզի:

 

Մեր հրաշալի Աստուածը (Փետրուար 25)

 

Տէրը ինքզինք յանձնեց մարդոց՝ որպէսզի մարդիկ զինք սպաննեն, իսկ մարդիկ իրենք զիրենք Տիրոջ կը յանձնեն՝ որպէսզի Տէրը զիրենք փրկէ: Հրաշալի´ է մեր Տէրը: Մարդիկ իր մահը պահանջեցին Պիղատոսէն, իսկ ինք մեզի համար կեա´նք պահանջեց մեր երկնաւոր Հօրմէն: Մարդիկ զինք դատապարտել պահանջեցին, իսկ ինք մեր քաւութիւնը պահանջեցին:

 


Յիսուսի ժուժկալութիւնը (Փետրուար 26)

 

Անսահման էր զօրութիւնը Յիսուսի բայց միաժամանակ անսահման էր իր ժուժկալութիւնը: Ան երբեք չօգտագործեց իր զօրութիւնը անձնական բանի համար: Ան կրնար ճզմել իր բոլոր հակառակորդները՝ բայց այդպիսի բան չըրաւ: «Հզօր» մարդիկ ամենազօր Տիրոջմէն թող սորվին չօգտագործել իրենց դիրքն ու զօրութիւնը անձնական բանի համար:

 

Քեզի տրուած փառքը (Փետրուար 27)

 

Գիտե՞ս ով մարդ թէ ի´նչ փառք պատրաստուած է քեզի համար: Դուն ոչ միայն ստեղծուած ես օր մը քահանայ ու թագաւոր ըլլալու համար (Յյտ 1.6), ոչ միայն ստեղծուած ես օր մը հրեշտակներուն նման ըլլալու համար (Մտ 22.30), այլեւ՝ ստեղծուած ես Յիսուսի նման ըլլալու համար (Ա.Յհ 3.2), Յիսուսի եղբայրը ըլլալու համար (Եբր 2.11-12), Յիսուսի զաւակը ըլլալու համար (Եբր 2.13):

 

Ինչո՞ւ կը հետապնդես նմանդ (Փետրուար 28)

 

Սատանան եւ անոր կամքը ընող մարդիկ, կը հետապնդեն մեր քայլերը որպէսզի թակարդեն մեզ. Աստուած ի´նք եւս կը հետապնդէ մեր քայլերը, բայց ո´չ թէ թակարդելու մեզ, այլ՝ մեզ Չարին թակարդներէն ազատելու: Իսկ դուն, եթէ նմանիդ քայլերը հետապնդող մըն ես, ի՞նչ նպատակով կ’ընես այդ մէկը:

 Վաղինակ Ծ. Վրդ. Մելոյեան