Յուլիս 1

Աստուած կա՛մ ամբողջապէս

Տէ՛ր կ’ըլլայ եւ կամ բնա՛ւ չ’ըլլար

Աստուած չ’ուզեր միայն հոգիիդ ու մարմինիդ Տէրը ըլլալ, այլեւ ամբողջ կեանքիդ՝ ուտելիքիդ, խմելիքիդ, հագուելիքիդ, փափաքներուդ եւ ցանկութիւններուդ, երազներուդ եւ տեսիլքներուդ, աշխատանքիդ եւ գործերուդ, ձիրքերուդ եւ կարողութիւններուդ, ունեցուածքիդ եւ երջանկութեանդ։ Ան կ’ուզէ դառնալ Տէրդ` բառին ամէնէն վաւերական իմաստով։ Տէրդ դառնալ՝ կը նշանակէ Դառնալ Տէրը ամբողջ ունեցածին։ Աստուած չ’ուզեր որ որոշ բաներ դնենք իր տրամադրութեան ներքեւ եւ որոշ բաներ պահենք մեր մօտ։ Ան չ’ուզեր որ կարգ մը բաներ յանձնենք իրեն եւ ուրիշ բաներ զլանանք յանձնել։ Աստուած կատարեալ է, եւ ուստի իրեն յանձնուողը՝ կատարելապէս պէտք է յանձնուի։ Կիսովին յանձնուողին կեանքին մէջ Աստուած չի կրնար ազատօրէն գործել, իր կամքը կատարել եւ իր ծրագիրը իրականացնել։

Յուլիս 2

Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի

Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ ցնցոտիներով չշրջիմ, ես որ «լաւագոյն պատմուճանը» հագնելու կոչ կ’ուղղեմ ուրիշին։ Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ հոգեւորապէս անօթի չըլլամ, ես որ Կենաց Հացը իմ ձեռքերովս կը շալկեմ։ Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ երկրաւորին չկառչիմ, ես որ երկինքը ցանկալ կը պատուիրեմ։ Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ թոյլ չգտնուիմ իմ անձիս փրկութեան նկատմամբ, ես որ այլոց կոչ կ’ուղղեմ աշխատիլ իրենց անձերուն փրկութեան համար։ Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ չարութիւն չընեմ ու չխորհիմ, ես որ Չարին դէ՛մ դնելու մարտահրաւէր կը կարդամ։ Տէ՛ր, օգնէ՛ ինծի որ սիրտս ու հոգիս ծարաւէն չնուաղին, ես որ կոչուած եմ ըլլալու քարոզիչը Կենսատու Աղբիւրին։

Յուլիս 3

Իսկական մեծը

Ճշմարիտ մեծ մարդը ա՛ն է որ կ’ապրի աստուածահաճոյ կեանք մը առանց սակայն հաւակնութիւնը ունենալու ինքզինք մեծ նկատելու։ Քրիստոնեայ մարդը իր մեծութիւնը պէտք չէ տեսնէ իր ունեցած դիրքին, աթոռին կամ դրամին մէջ, այլ իր ապրած հաւատքի կեանքին եւ իր նմաններուն մատուցած իր ծառայութիւններուն մէջ։ Մարդ արարածը ա՛յնքանով մեծ է որքանով աստուածասէր եւ մարդասէր է։ Երբե՛ք մեծ պէտք չէ կոչել այն մարդը որ չ’ապրիր հաւատքի կեանք մը։ Բնա՛ւ մեծ պէտք չէ նկատել այն մարդը որ ոչնչութիւն կը սեպէ իր նմանները եւ անոնց վրայ իշխել կը փորձէ։ Մե՛ծ կոչուիլ ուզող իր աշակերտներուն Քրիստոս փոքրիկի մը օրինակը տուաւ որպէսզի սորվեցնէ անոնց եւ մեզի, որ մեծնալու ճամբան փոքրանալ ընդունիլն է։ Դուն կ’ընդունի՞ս փոքրանալ։

Յուլիս 4

Դուն ա՛յն ես՝ ինչ որ ես առանձնութեան մէջ

«Ինչ որ կ’ընեն, մարդոց երեւելու համար կþընեն» (Մտ 23.5)։ Մարդոց մեծ մասը կը սիրեն ու կը փորձեն երեւիլ ուրիշներուն դիմաց տարբեր ձեւով մը քան այն ինչ որ են իսկութեան մէջ, յատկապէս երբ առանձին են։ Առանձնութեան մէջ ինչպիսին ես՝ ա՛յդ ես դուն։ Եթէ երբեք կ’ուզես դուն քեզ եւ նկարագիրդ ճանչնալ՝ դիտէ դուն քեզ երբ առանձին ես։ Եթէ կ’ուզես սիրտդ ճանչնալ՝ յիշէ՛ այն մտածումներն ու խորհուրդները զորս ունեցած ես երբ առանձին եղած ես։ Եթէ կ’ուզես հոգիդ գիտնալ եւ անոր խորքը թափանցել՝ մտաբերէ այն փափաքներն ու ցանկութիւնները զորս արթնցած են ներսիդիդ երբ առանձին եղած ես։ Քննէ՛ առանձնութեան պահերդ, անոնք քեզի կ’ըսեն թէ դուն ո՛վ ես։

Յուլիս 5

Երկրայինով երկնայինին տիրանանք

Աստուած ինքն է աղքատացնողն ու հարստացնողը (Ա.Թգ 2.7)։ Աստուծմէ իր առածը ինքնիր անձին համար պահողը՝ ուրիշին իրաւունքն է որ յափշտակած կ’ըլլայ։ Ան որ իրեն տրուած նիւթական հարստութիւնը կþօգտագործէ Աստուծոյ փառքին համար՝ արժանի պիտի դառնայ վայելելու երկինքի բազմապիսի գանձերը։ Երկրաւոր հարստութեան բաշխումով՝ ժառանգած կ’ըլլանք երկնաւոր հարստութիւնը։ Երկինքի գանձը՝ Քրիստոս, իր արքայութեան դուռը լայնօրէն պիտի բանայ մեր առջեւ, եթէ երբեք երկրի վրայ մեր ունեցած գանձերէն բաժին հանենք աղքատին։ Երկինքի տէրը կը դառնանք՝ երբ երկիրը չէ մեր տէրը։ Կը դառնանք զաւակ Աստուծոյ եւ ընկեր հրեշտակներու երբ կը կարեկցինք աղքատին։

Յուլիս 6

Անհաւատութեան մեղքը

«Ահաւասիկ Աստուծոյ Գառնուկը, որ աշխարհի մեղքը կը վերցնէ» (Յհ 1.29)։ Աշխարհի մեծագոյն մեղքը որ Յիսուս աշխարհ գալով ուզեց վերցնել՝ անհաւատութիւնն է։ Մարդիկ կը դժուարանային հաւատալ Աստուծոյ խօսքին ու խոստումներուն, կը դժուարանային հաւատալ երկինքին ու երկնայինին։ Այսօր ալ մարդոց մեծագոյն մեղքը կը շարունակէ մնալ անհաւատութիւնը։ Յիսուս յստակօրէն խօսեցաւ դժոխքին ու արքայութեան մասին, իսկ մարդիկ կը ջանան մեզ համոզել որ դժոխքն ու արքայութիւնը հոս՝ երկրի վրայ են։ Խօսեցաւ իր երկրորդ գալուստին մասին, իսկ ուրիշներ կ’ուրանան որ ան վերստին պիտի գայ։ Եթէ Աստուած ու մարդը իրար հակասող բաներ կ’ըսեն, մենք որո՞ւն պէտք է հաւատանք։

Յուլիս 7

Կրօնք եւ փրկութիւն

Կրօնք եւ փրկութիւն նոյն բաները չեն։ Կրօնաւորն ու հոգեւորը նոյն անձերը չեն։ Կարելի է կրօնաւոր ըլլալ առանց հոգեւոր ըլլալու։ Կարելի է կրօնքի պաշտպան ու տարածիչ ըլլալ առանց փրկուած ըլլալու։ Կրօնքները բազմաթիւ ու բազմատեսակ են, իսկ փրկութիւնը՝ մէ՛կ է։ Փրկութիւնը մէ՛կ է, որովհետեւ Փրկիչը՝ Յիսուս Քրիստոս մէ՛կ է։ Որեւէ կրօնք փրկելու զօրութիւն չունի, ներառեալ քրիստոնէական կրօնքը։ Մէկը չի կրնար ըսել թէ ինք փրկուած է կամ պիտի փրկուի, պարզապէս որովհետեւ քրիստոնեայ ընտանիքի մէջ ծնած է։ Փրկողը քրիստոնէական կրօնքը չէ, այլ՝ քրիստոնէական կրօնքին հիմնադիրը՝ Քրիստոս։ Փրկութիւնը այս կամ այն կրօնքին պատկանիլը չէ, այլ Քրիստոսով Աստուծոյ զաւակ դառնալն է։

Յուլիս 8

Դատդ յանձնէ Յիսուսի

Եթէ մեղքի բռնակալութեան ենթակայ ես եւ կ’ուզես ձերբազատիլ անոր բռնակալութենէն՝ դատդ յանձնէ Յիսուսի եւ ան քեզ պիտի ազատագրէ մեղքի ստրկութենէն։ Եթէ մարդիկ կ’անիրաւեն ու կ’իրաւազրկեն քեզ՝ դատդ յանձնէ Յիսուսի, որովհետեւ ա՛ն է որ իրաւունք կ’ընէ իրաւազրկուածին։ Եթէ սուտի ու բամբասանքի զոհ գացած ես՝ դատդ յանձնէ Յիսուսի, որովհետեւ ան ճշմարտութեան կողմնակից է եւ ա՛ն է որ յաղթանակել պիտի տայ ճշմարտութեան։ Եթէ մարդիկ քեզ կ’ոտնակոխեն որպէսզի իրենք բարձրանան՝ դատդ յանձնէ Բարձրեալ Յիսուսին եւ ան քեզ պիտի բարձրացնէ դէպի բարձունքները երկնային։ Դատդ յանձնէ Յիսուսի՝ եւ դուն յաղթող պիտի ըլլաս յաւիտեան։

Յուլիս 9

Յանձնել Յիսուսի ամէն ինչ ու ամէն բան

Եթէ գէշ բնաւորութիւն մը տիրապետած է կեանքիդ մէջ՝ կեանքդ յանձնէ Աստուծոյ Հոգիին եւ ան ներսիդիդ պիտի հաստատէ աստուածպաշտութեան «բնաւորութիւնը»։ Եթէ աշխարհի սէրը գերեվարած է սիրտդ՝ սիրտդ տուր Յիսուսի եւ ան զայն երկինքի սիրով պիտի բորբոքէ։ Եթէ ձեռքերդ ուրիշը վշտացնելու համար կը գործածես՝ զանոնք դիր Յիսուսի ձեռքերուն մէջ, եւ ան զանոնք պիտի վերածէ օրհնող ու օգնող գործիքի։ Եթէ աչքերդ երկինքէն զատ ուրիշ բաներ կը ցանկան ու կը փնտռեն՝ խնդրէ Յիսուսէն անոնց սորվեցնել իրե՛ն նայիլ։ Եթէ ոտքերդ քեզ կ’առաջնորդեն դէպի մեղքի ճամբաները՝ եկո՛ւր անոր որ ըսաւ. «Ե՛ս եմ ճամբան»։ Եկուր անոր այնպէս ինչպէս որ ես։

Յուլիս 10

Մեղքը սիրելը՝ դժոխք կը տանի

Մեղքը չէ որ քեզ պիտի դատապարտէ ու դժոխք նետէ, այլ մեղքի հանդէպ ունեցած սէրդ։ Նուազեցնելու համար մեղքի հանդէպ մեր սէրը, պէտք է առատացնենք մեր սէրը հանդէպ Յիսուսի։ Դժոխք երթալու համար պէտք չունինք սուտ խօսելու, շնութիւն ընելու, հայհոյելու եւ այլ ու այլ զազիր մեղքեր գործելու, կը բաւէ որ մերժենք Յիսուսը՝ եւ արդէն դժոխք կը նետուինք։ Եթէ Յիսուսը մերժելը դժոխք երթալ է, ապա զայն ընդունիլը՝ արքայութենէն ներս մուտք գործել է։ Սիրելի՛ բարեկամ, ի՞նչ բան կամ որ‏ո՞ւն կը սիրես. մե՞ղքը, թէ՝ մեղքէն քեզ ազատող Յիսուսը։ Փշեպսա՞կը, թէ՝ փրկութեան սաղաւարտը։ Եթէ կը սիրես Յիսուսը, փաստէ այդ, ինքզինքդ իրեն յանձնելով ու վստահելով։

Յուլիս 11

Ի՞նչ է վերածնունդը

Վերածնունդը Սուրբ Հոգիով Աստուծոյ նմանիլն է։ Վերածնունդը մեր երկրասէր սիրտերուն երկնասէր ըլլալն է։ Ինչպէս երբ այր եւ կին իրարու հետ Ֆիզիքապէս յարաբերին, իրենց նմանութեամբ ու պատկերով մանուկ մը կը ծնին եւ անով կ’ուրախանան, այնպէս ալ երբ Աստուծոյ Հոգին յարաբերութեան մէջ մտէ մեր սիրտերուն հետ, մենք կը ծնինք Աստուծոյ պատկերով, եւ կը դառնանք Աստուծոյ ուրախութեան առարկան։ Եւ ինչպէս լոյսը մեզ խաւարէն դուրս կը բերէ եւ մեզի ուրախութիւն ու խաղաղութիւն կը ներշնչէ, այնպէս ալ Աստուծոյ փրկարար Հոգին, մեզ դուրս կը բերէ մեղքի խաւարէն, եւ մեզի կը շնորհէ ազատութիւն եւ փրկութիւն։

Յուլիս 12

Սուրբ Հաղորդութիւնը՝ եկեղեցիին համար

Սուրբ Հաղորդութիւն կրնան ստանալ միայն անոնք՝ որոնք մնայուն հաղորդակցութեան մէջ են Աստուծոյ հետ՝ Սուրբ Հոգիին միջոցաւ։ Աստուծոյ եկեղեցիէն հեռու մարդիկ պէտք չէ Սուրբ Հաղորդութիւն ստանան։ Քրիստոսի մարմինն ու արիւնը եկեղեցիէն դուրս պէտք չէ բաշխել։ Զատկական գառնուկին վերաբերեալ, Մովսէս կ’ըսէ. «Մէկ տան մէջ պիտի ուտուի ան։ Տունէն դուրս պիտի չհանուի այդ միսը…» (Ել 12.46)։ Զատկական գառնուկը Քրիստոսի նախապատկերացումն էր։ Ինչպէս Եբրայեցիները զատկական գառնուկը տունէն դուրս չէին հաներ, այլ տունին մէջ կ’ուտէին, այնպէս ալ Քրիստոսի մարմինն ու արիւնը եկեղեցիէն դուրս գտնուողներուն, այլ խօսքով՝ անհաւատներուն պէտք չէ տրուի։

Յուլիս 13

Իսկական հաղորդակցութիւնը

Առաջին եկեղեցիին համար հաղորդակցութիւնը բոլորովին տարբեր իմաստ ունէր։ Հաղորդակցութիւնը պարզապէս քով-քովի գալը չէ։ Ղուկաս կը վկայէ, թէ՝ «հաւատացեալները բոլորը միասին էին միշտ, եւ ինչ որ ունէին՝ իրենց միջեւ հասարակաց էր։ Կալուածներն ու ինչքերը կը ծախէին եւ եկամուտը կը բաշխէին բոլորին, նայած թէ ո՛վ ինչ բանի պէտք ունէր։ Կանոնաւոր կերպով ամէն օր միասնաբար տաճար կ’երթային…» (Գրծ 2.44-46)։ Առաջին հաւատացեալները իրենց ժամանակին մեծ մասը տաճարին մէջ կ’անցնէին աղօթքով եւ փառաբանութիւններով։ Անոնք իրենց ունեցածը կը ծախէին եւ եկամուտը կը բաշխէին կարիքի մէջ եղողներուն։ Այսօրուան եկեղեցիին մէջ չկայ առաջին եկեղեցիին ոգին եւ հաւատքը։

Յուլիս 14

Միաբան ըլլալու անհրաժեշտութիւնը

«Եթէ ձեզմէ երկու հոգի երկրի վրայ միաբանին ոեւէ խնդրանքի համար, ի՛նչ որ ալ խնդրեն՝ երկնաւոր Հայրս պիտի կատարէ ատիկա։ (Մտ 18.19)։ Ինչո՞ւ այսօր շատեր կը մէկտեղուին ու կ’աղօթեն որոշ խնդրանքի մը համար եւ սակայն զայն չեն ստանար։ Որովհետեւ անոնց միջեւ միաբանութիւն չկայ։ «Եթէ ձեզմէ երկու հոգի երկրի վրայ միաբանին…»։ Քրիստոս չի կատարեր մեր խնդրանքը եթէ երբեք անմիաբան ենք եկեղեցիին՝ հաւատացեալներու բազմութեան հետ։ Քրիստոս շեշտը կը դնէ միաբան, այսինքն՝ մէ՛կ խօսք, մէ՛կ միտք եւ մէ՛կ հաւատք ունենալու կարեւորութեան վրայ։ Երբ հաւատացեալ եղբայրներ ու քոյրեր, գործակից ըլլալու փոխարէն՝ մրցակից կը դառնան, միաբան ըլլալու փոխարէն՝ տեղի կու տան ըսի-ըսաւի, Աստուած չի լսեր իրենց ձայնը եւ ո՛չ ալ իրենք կը լսեն Աստուծոյ ձայնը։

Յուլիս 15

Աստուած մեզի հետ է

«Որովհետեւ ուր որ երկու կամ երեք հոգի հաւաքուին իմ անունովս, ես հոն եմ՝ անոնց միջեւ» (Մտ 18.20)։ Այո՛, Աստուած հետն է բոլոր անոնց՝ որոնք կը հաւաքուին իր անունով եւ իր անունին փառքին համար։ Աստուած հետն է իր եկեղեցիին՝ Քրիստոսի մարմինին։ Աստուած բոլոր անոնց հետ է՝ որոնք խաղաղարար նպատակներու համար քով-քովի կու գան։ Աստուած հետն էր այն երեք երիտասարդներուն որոնք կրակի հնոցին մէջ նետուեցան եւ որոնց «վրայ կրակի հոտն անգամ չկար» (Դն 3.24-27)։ Ան հետն էր Պետրոս եւ Յովհաննէս առաքեալներուն երբ անոնք բանտ նետուեցան եւ բանտին դռները բանալով զիրենք ազատեց (Գրծ 5.18-19)։ Ան նաեւ մեզի հետ է (Մտ 28.20), մեզ ալ ազատ արձակելու համար։

Յուլիս 16

Սպասէ Յիսուսի հրամանին

«Քիչ մը աւելի խորը տար նաւակը եւ ձուկ որսալու համար ձեր ուռկանները նետեցէք» (Ղկ 5.4)։ Պետրոս առաքեալ ճարտար ձկնորս մըն էր։ Ամբողջ գիշեր մը փորձած էր ձուկ որսալ եւ ոչինչ կրցած էր բռնել։ Բայց երբ Յիսուս միջամտեց՝ առատօրէն բռնեց։ Սիրելինե՛ր, այնքան ատեն երբ մեր կարողութիւններուն կը վստահինք՝ ոչինչ կրնանք ընել Աստուծոյ փառքին համար։ Երբ Յիսուս Պետրոսի ըսաւ. «Քիչ մը աւելի խորը տար նաւակը…», առաքեալը հնազանդեցաւ եւ առատ արդիւնք ձեռք ձգեց։ Եթէ Յիսուս ըլլայ մեզ ղրկողը՝ արդիւնքը անխուսափելի պիտի ըլլայ։ «Քիչ մը աւելի խորը» մի նաւարկեր առանց հրաման ստանալու Յիսուսի կողմէն։ Սպասէ՛ Յիսուսի հրամանին։ Այդ ընելով՝ զայն իբրեւ Տէ՛ր պատուած կ’ըլլաս։

Յուլիս 17

Ուրիշին կամ ուրիշ տեղ երթալէ

առաջ, նախ Յիսուսին գալ

Մեր հոգեւոր աճումն ու փրկութիւնը կախեալ չէ այս ինչ կամ այն ինչ եկեղեցին երթալէն, այս ինչ կամ այն հոգեւորականին կամ հոգեւորին քով երթալէն, այլ՝ Աստուծոյ Որդիին ձեռքերուն յանձնուելէն։ «Ինծի՛ եկէք…» (Մտ 11.28)։ Ամէն բանէ առաջ պէտք է Յիսուսի գալ։ Գալ անոր՝ որ մեզի եկաւ։ Ոեւէ մարդու դիմելէ առաջ՝ Յիսուսի պէտք է դիմել։ Ոեւէ մարդու վստահելէ առաջ՝ Յիսուսի պէտք է վստահիլ։ Աշխարհի Ապաւէնը ձգած ուրիշին ապաւինիլը՝ Աստուծոյ ուղղուած անարգանք է։ Վկայելէ առաջ Յիսուսի մասին՝ պէտք է գալ իրեն եւ խնդրել իրմէ որ մեզ լեցնէ Վկայութեան Հոգիով՝ Սուրբ Հոգիով։ Սորվինք Սամարացի կնոջմէն, Նիկոդեմոսէն եւ ուրիշներէն, որոնք նախ հանդիպեցան Յիսուսի եւ յետո՛յ միայն գացին անոր մասին վկայութիւն տալու։

Յուլիս 18

Բան մը չունի՞ս

Յիսուս իր յարութենէն ետք երեւցաւ իր աշակերտներէն եօթին որոնք ձկնորսութիւն կþընէին եւ ըսաւ «Տղա՛ք, ուտելիք բան ունի՞ք» (Յհ 21.5)։ Աշակերտներուն պատասխանը «Ո՛չ» էր։ Յիսուս հրամայեց ուռկանը նաւակին աջ կողմը ձգել։ Ձգեցին եւ առատօրէն ձուկ բռնեցին։ Յիսուս իր այս վերաբերմունքով սորվեցուց իր հետեւորդներուն բնա՛ւ չըսել. «Բան մը չունինք»։ Ընթերցող բարեկամ, բան մը չունի՞ս ուրիշին տալիք։ Չունի՞ս Փրկիչին մասին վկայութիւն մը։ Չունի՞ս խօսք մը արտասանելու։ Չունի՞ս մխիթարութիւն մը տալու։ Չունի՞ս գօտեպնդիչ ժպիտ մը։ Եթէ Աստուծոյ զաւակն ես՝ անպայման շատ բան ունիս։ Եթէ հաւատք ունիս, հաւատքդ քեզի ցոյց կու տայ թէ ի՛նչ ունիս։

Յուլիս 19

Ընդունիլ մեր անձերը

Ընդունելու համար Աստուծոյ փրկարար շնորհքը՝ պէտք է ընդունիլ մեր անձերը իրենց բոլոր թերութիւններով եւ տկարութիւններով։ Երբեմն կը դժուարանանք եւ չենք ուզեր հաւատալ որ այս ինչ կամ այն ինչ տկարութիւնը գերի բռնած է մեզ։ Բայց պէտք է ըլլալ մեր անձերը։ Պէտք է ընդունիլ մեր անձերը այնպէս ինչպէս որ են։ Երբ ընդունինք մենք զմեզ, ընդունինք մեր տկարութիւնները, ա՛յն ատեն է որ Աստուծոյ Հոգին կը սկսի գործել մեր մէջ։ Շատ դժուար է ընդունիլ մեր անձերը։ Այնքան դժուար, որքան դժուար է ստիպել ուրիշը որ ինքզինք ընդունի։ Ինքզինք ընդունող մարդը, Աստուծոյ Հոգիին բերած խաղաղութիւնը ընդունած կ’ըլլայ, իսկ Աստուծոյ Հոգին ընդունողը՝ կարող կը դառնայ ուրիշներն ալ ընդունելու։

Յուլիս 20

Յիսուսի վկաները

Յիսուսի համար վկայեց Հայրն Աստուած երկինքէն. «Ատիկա է իմ սիրելի Որդիս, որուն ես հաճեցայ» (Մտ 3.17)։ Սուրբ Հոգին վկայեց իր աղաւնակերպ էջքովը անոր վրայ (Մտ 3.16)։ Յովհաննէս Մկրտիչ վկայեց Յիսուսի նախագոյութեան մասին. «Ինձմէ առաջ գոյութիւն ունէր» (Յհ 1.15)։ Ան վկայեց թէ Յիսուս ի՛նքն էր «Աստուծոյ Գառնուկը, որ աշխարհի մեղքը կը վերցնէ» (Յհ 1.29)։ Բարթողոմէոս առաքեալ վկայեց որ Յիսուս Աստուծոյ Որդին է եւ Իսրայէլի թագաւորը (Յհ 1.49)։ Պետրոս վկայեց թէ Քրիստոս կենդանի Աստուծոյ Որդին է (Մտ 16.16)։ Դիւահար մարդիկ անգամ վկայեցին (Մտ 8.29)։ Իսկ դուն, սիրելի՛ ընթերցող, վկա՞ն ես Յիսուսի։ Վկա՞ն ես իր սիրոյն եւ իր փառքին։ Կը վախնա՞ս վկայելու Արարիչիդ մասին՝ արարածներուն դիմաց։

Յուլիս 21

Դուն Յիսուսի կարիքը ունիս

Ըսուած է. «Կեանքը պատերազմ է»։ Դուն չես կրնար պատերազմի դաշտ իջնել առանց հաւատքի Զօրագլուխիդ՝ Յիսուսի։ Կեանքը խաւար է։ Դուն կարիքը ունիս աշխարհի Լոյսին՝ Յիսուսի, որպէսզի անմոլար կերպով քալես։ Կեանքը փոթորկալից է։ Դուն կարիքը ունիս Յիսուսի ամենակալ ձեռքերուն, որպէսզի անոր մէջ ապահովութեամբ հանգչիս։ Այս կեանքը ժամանակաւոր է։ Դուն կարօտ ես Յիսուսին որ հայրն է յաւիտենականութեան, որպէսզի երբ մահուամբ աչքերդ փակես, քեզ ընդունի՝ քեզի համար իր պատրաստած երկնային յարկերուն տակ։ Կեանքը տրտմալից երեւոյթներով զեղուն է։ Դուն պէտք ունիս Յիսուսին, որպէսզի իր սրտի խաղաղութիւնը եւ ուրախութիւնը քեզի տայ։

Յուլիս 22

Նուիրել առանց ակնկալութեան

«Ի՞նչ օգուտ, եթէ բոլոր ինչքերս աղքատներուն տամ եւ նոյնիսկ մարմինս կրակի մատնեմ. եթէ սէր չունիմ՝ ոչինչով կ’օգտուիմ» (Ա.Կր 13.3)։ Մարդիկ իրենք զիրենք զոհեն թէ իրենց ունեցածը զոհեն՝ ոչինչով կ’օգտուին՝ եթէ Յիսուսի հանդէպ սէրէ մղուած չէ որ կ’ընեն այդ բոլորը։ Ոմանք առատ նուիրատուութիւններ կ’ընեն այն ակնկալութեամբ եւ յոյսով՝ որ անոնց փոխարէն պիտի ստանան դատաստանի օրը եւ պիտի փառաբանուին։ Ան որ կը նուիրէ անոր փոխարէնը առնելու յոյսով՝ ան ինքզինք է որ սիրած կ’ըլլայ եւ ո՛չ թէ զՔրիստոս։ Մենք որոշ բանի մը համար չէ որ կը հրաժարինք որոշ բաներէ, այլ Յիսուսի համար։ Յիսուս նուէր չէ որ կը փնտռէ, այլ՝ նուիրում։

Յուլիս 23

Ինչ որ կþընենք՝ Յիսուսի համար պէտք է ընենք

Յիսուս Պետրոսի ըսաւ. «Ով որ կը ձգէ տուն, եղբայրներ, քոյրեր, հայր, մայր…ինծի համար… յաւիտենական կեանքը պիտի ժառանգէ» (Մր 10.29-31)։ Յիսուս չի խոստանար յաւիտենական կեանք պարգեւել առանց պատճառի իր ունեցուածքէն ու հարազատներէն հրաժարողներուն։ Այս բոլորէն հրաժարելու պատճառ մը պէտք է ըլլայ եւ այդ պատճառը Քրիստոս ի՛նք պէտք է ըլլայ։ «Ինծի համար»։ Այս բառերը կը պարզեն թէ ինչ որ պիտի ընենք՝ Յիսուսի՛ համար պէտք է ընենք։ Մէկը կրնայ որոշում առնել մեղքերէ հեռու կենալ, նպատակ ունենալով սուրբ ըլլալ եւ սուրբ ճանչցուիլ։ Ասիկա ո՛չ միայն սխալ է, այլ անձին փառաբանութիւնն է եւ ո՛չ թէ Աստուծոյ։ Մենք բան մը ըլլալու կամ բան մը ստանալու նպատակով պէտք չէ դիմենք Յիսուսին։

Յուլիս 24

Ինչպէ՞ս եռալ Աստուծոյ խօսքին փափաքով

«Երբ մարդու մը մէջ նոր կեանքը չէ սկսած, ան չի կրնար Աստուծոյ խօսքին փափաքով կամ ախորժակով եռալ։ Սակայն երբ նո՛ր կեանքը ընդունի իր մէջ, կը սկսի Աստուծոյ խօսքը փնտռել այնպէս՝ ինչպէս Ֆիզիքապէս նորածին մանուկ մը իր մօրը կաթը կը փնտռէ, որպէսզի մեծնայ ու աճի։ Նոր կեանքն ու Աստուծոյ Խօսքին հանդէպ ախորժակը միեւնոյն աղբիւրէն կու գան, այսինքն՝ Աստուծմէ։ Ինչպէս որ մանուկ մը իր ծնունդէն ետք սնունդ կ’առնէ այն մարմինէն որ իրեն ծնունդ տուաւ, այնպէս ալ Սուրբ Հոգիէն ծնած անձ մը, սնունդ կը ստանայ Սուրբ Հոգիէն եւ Սուրբ Հոգիէն ներշնչուած Աստուծոյ կենդանարար խօսքէն» (F. B. Meyer)։

Յուլիս 25

Չմօտենալ Յիսուսի «եթէ»վ

Դիւահար որդի մը ունեցող մարդը իր զաւակը Յիսուսի աշակերտներուն բերելէ ետք, երբ չկրցաւ անոր համար բժշկութիւն ստանալ, եկաւ Յիսուսի մօտ եւ ըսաւ. «Եթէ կրնաս բան մը ընել, Տէ՛ր, խղճա՛ եւ օգնէ՛ մեզի» (Մր 9.22)։ Յիսուս ըսաւ. «Ամէն ինչ կարելի է անոր համար՝ որ կը հաւատայ» (Մր 9.23)։ Որքա՜ն դժուար է անել կացութեան մատնուիլ եւ շարունակել հաւա՛տք սնուցանել հանդէպ Աստուծոյ։ Որքա՜ն յաճախ դիւահար որդիին հօրը նման մենք եւս «եթէ»ով, այսինքն՝ կասկածով կը մօտենանք Յիսուսին։ «Եթէ կրնաս օրհնել, եթէ կրնաս կատարել, եթէ կրնաս օգնել՝ օգնէ՛ Տէ՛ր», կ’ըսենք։ «Եթէ»ով խօսիլ Յիսուսի հետ, ո՛չ միայն կը նշանակէ կասկածով մօտենալ անոր, այլեւ՝ կը նշանակէ կասկածիլ անոր կարողութեան ու զօրութեան վրայ։

Յուլիս 26

Պզտիկ գործերը՝ մեծ սիրով ընել

Աստուծոյ նկատմամբ հաւատք ու սէր ունեցող մարդիկս, ընդհանրապէս կþակնկալենք որ Աստուած մեծամեծ ու հրաշալի գործեր պիտի կատարէ մեր միջոցաւ՝ մեր միջավայրին մէջ։ Երբեմն ալ կը կարծենք որ Աստուած կը սպասէ մեզմէ որ մենք եւս մեծ գործեր կատարենք։ Եւ սակայն, Աստուծոյ համար, մեծ գործեր ընել չի նշանակեր երեւելի գործեր ընել, այլ կը նշանակէ, պզտիկ ու աննշան մեր առօրեայ գործերը մեծ սիրով ու հաւատքով ընել։ Աստուծոյ համար աւելի՛ մեծ հերոս մարդ է իր պաշտօնը բծախնդրութեամբ ու սիրով կատարող աւելածուն, քան նախագահական աթոռին վրայ բազմած անտարբեր ու անպատասխանատու նախագահը։

Յուլիս 27

Երկու խումբի հաւատացեալներ

Հաւատացեալները կարելի է երկու խումբի բաժնել.- անոնք՝ որոնք ընդունած են Յիսուսը իրենց կեանքերուն ու սիրտերուն մէջ, եւ անոնք՝ որոնք թէեւ յարաբերութեան մէջ են Յիսուսի հետ, եւ սակայն, չեն հրաւիրած զինք իրենց կեանքերուն ու սիրտերուն Տէրը դառնալու։ Առաջին խումբի հաւատացեալներուն համար, Յիսուսի կարելի է հանդիպիլ ամէն տեղ եւ ամէն ժամանակ, իսկ երկրորդ խումբի հաւատացեալներուն համար, Յիսուսի կարելի է հանդիպիլ միայն որոշ տեղեր (ինչպէս եկեղեցի), եւ որոշ պահեր (ինչպէս նեղութեան պահուն)։ Սիրելի՛ բարեկամ, Յիսուս քեզի համար լոկ եկեղեցիի մէջ բնակո՞ղ Աստուած է, թէ նաեւ սրտիդ մէջ։ Միայն նեղութեա՞ն ատեն միտքդ կու գայ Յիսուս, թէ՝ միշտ։

Յուլիս 28

Բերենք Յիսուսը մեր մօտ

(Շրնկ. նախորդ թիւին)

Լաւ է եկեղեցի երթալ, հոն՝ Յիսուսի հանդիպելու նպատակով, բայց Յիսուսի սպասածը մեզմէ այն է՝ որ զինք բերենք մեր մօտ, մեր բնակարաններուն մէջ, մեր սիրտերուն մէջ։ Նեղութեան ընթացքին Յիսուսի դիմելուն մէջ սխալ բան չկայ, ընդհակառակը, ատիկա Յիսուսի հանդէպ վստահութեան արտայայտութիւն է, բայց նեղութեան հանդիպելէ առաջ, Յիսուսը ընդունած ըլլալը՝ սիրոյ արտայայտութիւն է։ Յիսուս նեղութեան ու դժուարութեան Աստուած չէ, այլ ուրախութեան ու երջանկութեան Աստուած։ Ուստի, իր արդար իրաւունքն է սպասել մեզմէ որ զինք ընդունինք եւ զինք ունենանք մեր կողքին, մեր սրտին ու հոգիին մէջ, մեր ուրախութեան եւ յաջողութեան ժամանակ։

Յուլիս 29

Ապրիլ երկինքի համար

«Քանի որ յարութիւն առիք Քրիստոսի հետ, այսուհետեւ ձեր ուշադրութիւնը երկինք դարձուցէք…» (Կղ 3.1)։ Ոեւէ մէկը որ Քրիստոսով յարութիւն առած է իր մեղքի կեանքէն, անհաւատութեան տիղմէն, աշխարհի փոսէն, պէտք է իր ուշադրութիւնը կեդրոնացնէ երկինքի վրայ։ Աստուծոյ լուսաճաճանչ փառքը ըմբոշխնելէ ետք պէտք չէ շարունակենք մեղքի խաւարին մէջ խարխափել։ Այլակերպութեան լեռը բարձրանալէ ետք, հեռո՛ւ պէտք է կենանք ձորերուն խորքը տարուող սխալ արարքներէն։ «Ձեր ուշադրութիւնը երկինք դարձուցէք»։ Ո՛վ մարդիկ, քիչ մը երկինքի մասին մտածեցէք, աստուածայինը փափաքեցէք, երկնայինը ցանկացէք։ Երկրի վրայ ապրեցէք, բայց երկինքի համար։

Յուլիս 30

Հանդիպիլ Յիսուսի, ապա՝ մարդոց

Բոլորս գիտենք Մարիամին ու Մարթային պատմութիւնը։ Մինչ Մարթա գործերով զբաղած էր, Մարիամ «եկաւ եւ Տիրոջ ոտքերուն քով նստելով՝ սկսաւ անոր խօսքերը մտիկ ընել» (Ղկ 10.39)։ Տիրոջ մասին եւ Տիրոջ անունով խօսելէ առաջ, նախ պէտք է Մարիամի նման յօժարինք նստիլ Տիրոջ ոտքերուն քով՝ սորվելու համար անկէ կեանքին մասին, իր սիրոյն ու ծրագիրին մասին, երկինքին ու անոր փառքին մասին։ Եթէ Սամարացի կինը ջրհորին քով չհանդիպէր Յիսուսի եւ չլսէր անոր խօսքերը՝ պիտի չկրնար վկայել անոր մասին իր քաղաքացիներուն։ Եթէ Նիկոդեմոս գիշերով չհանդիպէր Յիսուսի եւ չ’ունկնդրէր անոր կենդանի խօսքը՝ պիտի չպահանջէր որ զայն չդատեն (Յհ 7.50)։ Տիրոջ չհանդիպած՝ մի փորձեր ուրիշին հանդիպիլ։

Յուլիս 31

Սորվինք Նոյի Աղաւնիէն Դառնալ Տիրոջ

Ջրհեղեղի աւարտին Նոյ բացաւ իր տապանին պատուհանը եւ ագռաւ մը ու աղաւնի մը արձակեց։ Նոյ ազատութիւն շնորհեց թէ՛ ագռաւին եւ թէ՛ աղաւնիին։ Ագռաւը չվերադարձաւ տապան (Ծն 8.7), «բայց աղաւնին իր ոտքը դնելու տեղ չգտաւ ու տապանը դարձաւ» (Ծն 8.9)։ Սիրելի՛ եղբայր եւ քոյր, կը կարծե՞ս որ եթէ հեռանաս Յիսուսէն, պիտի կարենաս ոտքդ դնելու տեղ գտնել այս աշխարհին մէջ։ Կը խորհի՞ս որ սոյն աշխարհը կարող է հանգիստի համար տեղ տալ քեզի։ Ագռաւը որ չուզեց վերադառնալ տապան, իրեն համար կ’ըսուի. «Ասդին անդին կը պտըտէր» (Ծն 8.7)։ Այո՛, Յիսուսէն հեռացող մարդը «ասդին անդին պիտի պտըտի» բայց երբեք տեղ պիտի չգտնէ ուր կարենայ ոտքը դնել։

ՎԱՂԻՆԱԿ Ծ. ՎՐԴ. ՄԵԼՈՅԵԱՆ