Գիտնականը՝ զԱստուած գիտցողն է (Յուլիս 1)

 

Գիտական այս դարուն մէջ, մարդիկ աներեւելի բաներուն մասին խօսիլը ծիծաղելի կը նկատեն, եւ կը մոռնան, որ գիտութեան Աստուածը ինք՝ աներեւելի է: Իսկական գիտնական մարդը՝ զԱստուած իբրեւ իր Փրկիչը գիտցող մարդն է: Գիտուն մարդը՝ Ամենագէտին գիտութիւնը ունեցողն է: ԶԱստուած չգիտցող գիտունը՝ տգիտութեան մասնագէտն է:

Ճիգ թափէ ազատելու մեղքէն (Յուլիս 2)

 

Չե´ն կորսուիր անոնք որոնք ճիգ կը թափեն Աստուծոյ բաժինը դառնալու, որովհետեւ Աստուած մեր մեղքերուն չի նայիր, այլ կը նայի մեղքէն ձերբազատելու մեր ճիգին, մեր փափաքին, ի´րը ըլլալու մեր աշխատանքին: Աստուծոյ համար շատ հաճելի բան է տեսնել մեր պայքարը մեղքին դէմ: Եթէ մեղքին դէմ մղած պայքարիդ մէջ լուրջ ըլլաս՝ ամբողջ երկինքը զօրավիգ պիտի կենայ քեզի:

 

Սէրը յաւիտենական է (Յուլիս 3)

 

Սէրը դարձուր ընկերդ, քանի որ յաւիտենական է ան: Ինչ որ ունիս, դրամ, գործ, պարգեւ, շնորհք, ձիրք, կարողութիւն եւ այլ բաներ, բոլորը հոս պիտի ձգես երբ բաժնուիս այս աշխարհէն: Երբ վախճանիս, մէջդ եղող սէրը չի վախճանիր, որովհետեւ «Սէրը անվախճան է» (Ա.Կր 13.8): Բայց եթէ վախճանիս առանց սիրոյ, մերկ պիտի մեկնիս այս աշխարհէն:

 

Քու կոչումդ (Յուլիս 4)

 

Դուն չես կոչուած նմաններդ փրկելու, այլ կոչուած ես փրկարար ներկայութիւն դառնալու անոնց կեանքին մէջ: Դուն չես կոչուած Աստուծոյ գործը ընելու, այլ՝ Աստուծոյ գործակիցը դառնալու: Դուն չես կոչուած հոգեւոր եղբայրներուդ ու քոյրերուդ տէրը ըլլալու, այլ՝ անոնց ծառայութիւն մատուցանող սպասաւոր մը ըլլալու:

 

Հաւատացեալին նպատակը (Յուլիս 5)

 

Հաւատացեալ մարդը մեծ մարդ է, բայց իր կեանքին նպատակը մեծութիւններու ձգտիլը պէտք չէ ըլլայ, այլ՝ հոգեւորապէս աճիլը: Ան հարուստ է, բայց իր նպատակը հարստանալը պէտք չէ ըլլայ, այլ՝ Սուրբ Հոգիին պտուղներով զարդարուիլն ու բիւրեղանալը: Ան սիրելի´ մարդ է, բայց իր նպատակը սիրուիլը պէտք չէ ըլլայ, այլ՝ սիրելը:

 

 

 


Տէրը նախ նուիրում կ’ուզէ (Յուլիս 6)

 

Յիսուս մեր նուէրներուն չի նայիր, այլ՝ մեր նուիրումին: Մի´ նուիրեր Յիսուսի անունով, եթէ ամբողջովին Յիսուսի նուիրուած մէկը չես: Այո´, Յիսուսի փնտռածը մեր նուէրները չեն, այլ՝ մեր նուիրումը իր սիրոյն ու իր սրտին, եւ ասոնք Տիրոջ հետ մենիկ պահեր անցնելով կ’ըլլան: Տէրը պիտի չվարձատրէ քեզ եթէ կու տաս իր սիրոյն համար, առանց իր սէրը մէջդ ունենալու:

 

Սուրբ Հոգիին լեցունութիւնը (Յուլիս 7)

 

Մէկը եկաւ եւ ինծի ըսաւ. «Կ’աղօթէինք, յանկարծ Սուրբ Հոգին մեր վրայ իջաւ, սկսանք լեզուներով խօսիլ, եւ ապրեցանք անոր լեցունութիւնը»: Սիրելիներ, ասիկա Սուրբ Հոգիին լեցունութիւնը չէ, այլ Սուրբ Հոգիին մկրտութիւնն է, իսկ Սուրբ Հոգիին մկրտու-թիւնը՝ հոգեւոր մեր կեանքին առաջին քայլն է տակաւին: Սուրբ Հոգիին մկրտութիւնն է որ Սուրբ Հոգիին լեցունութեան կ’առաջնորդէ:

 

Ի՞նչը քեզ կ’ուրախացնէ (Յուլիս 8)

 

Այնքան ատեն երբ հոգեւոր մարդը շեշտը կը դնէ պարգեւին վրայ, կը նշանակէ թէ տակաւին սէրը իր մէջ հանդէպ Յիսուսին կատարեալ չէ: Այնքան ատեն երբ իր ստացած պարգեւներն են որ զինք կ’ուրախացնեն, կը նշանակէ թէ Յիսուսի ներշնչած եւ Սուրբ Հոգիին լեցունութեան բերած ուրախութիւնը չէ ապրած տակաւին: Պարգեւին տուած ուրա-խութիւնը պէտք չէ շփոթել Տիրոջ ներկայու-թեան տուած ուրախութեան հետ:

 

Ի՞նչ կ’ուզես (Յուլիս 9)

 

Ի՞նչ կ’ուզես: Աշխարհային ցանկութիւն-ներուդ յաղթա՞ծ երկինք մտնել, թէ՝ Յիսուսը ցանկութիւնդ դարձուցած երկինք մտնել: Միայն ատելութենէ՞ ազատիլ, թէ նաեւ՝ սիրով լեցուիլ: Բամբասող մը ըլլալէ՞ դադրիլ, թէ՝ բարեխօս մը դառնալ: Նպատակդ միայն ժխտական բաներէ ձերբազատիլը պէտք չէ ըլլայ, այլ՝ դրական բաներու կառչիլը, որովհետեւ ատո´նք են որ քեզ կը սրբացնեն եւ Տիրոջ ուզած մարդը կը դարձնեն:


Բարին գործելն է կարեւորը (Յուլիս 10)

 

Մի´ ըսեր. «Ինչո՞ւ պիտի ապաշխարեմ. ո´չ մէկու մը վնաս հասցուցած եմ, եւ ո´չ ալ մարդ սպաննած»: Երկինք մտնողները ուրիշին վնաս չհասցնողները պիտի չըլլան, այլ՝ ուրիշին բարիք ընողները. չսպաննողները պիտի չըլլան, այլ՝ մեղքի մահէն ուրիշը ազատողները: Այլ խօսքով, մի նայիր թէ ինչ չարիք չըրիր մարդոց, այլ նայիր թէ ինչ բարիք ըրիր: Բարին գործելն է որ քեզ բարի Աստուծոյ զաւակը պիտի դարձնէ:

 

Սիրով տանիլ դժուարութիւնները (Յուլիս 11)

 

Երբ փորձութեանց համար կը տրտնջանք ու կը դժգոհինք, կը նշանակէ թէ տակաւին չենք վարժուած փորձութեանց մէջ տեսնել Աստուծոյ ներկայութիւնը: Եթէ հաւատանք որ առանց Աստուծոյ կամքին բան չի պատահիր հաւատացեալներուս կեանքին մէջ, ա´յն ատեն միայն պիտի կարենանք ամէն դժուարութիւն սիրով եւ համբերութեամբ տանիլ:

 

Փոխուելու համար՝ Տիրո´ջ յանձնուէ (Յուլիս 12)

 

Եթէ կ’ապրիս այնպիսի կեանք մը որ քեզ պիտի չառաջնորդէ երկնային կեանքին՝ փոխէ´ կեանքդ: Եթէ կը քալես այնպիսի ճամբայէ մը որ քեզ Վերին Երուսաղէմը պիտի չտանի՝ փոխէ´ ճամբադ: Եթէ Աստուծոյ ուզած անձը չես՝ մի´ մնար այնպէս ինչպէս որ ես: Յանձնուէ Անոր որ քեզի համար խաչին յանձնուեցաւ. թող ի´նք դառնայ կեանքդ ու ճամբադ:

 

Աստուծոյ կամքը կատարելու մասին (Յուլիս 13)

 

Երբ հաւատացեալներ գործ մը կատարեն եւ դժուարութիւններու հանդիպին, կը սկսին մտածել որ հաւանաբար իրենց կատարած գործը Աստուծոյ կամքին հակառակ բան է: Այս տեսակ մտածում սխալ է: Ո՞վ ըսաւ որ Աս-տուծոյ կամքը ընող մարդը դժուարութիւննե-րու պիտի չհանդիպի: Աստուածաշունչը բնաւ չ’ըսեր թէ Աստուծոյ կամքը կատարող մար-դուն կեանքը հեզասահ պիտի ըլլայ: Աստուա-ծաշունչը հակառակն է որ կը հաստատէ:


Մարդը արժէք է Աստուծոյ համար (Յուլիս 14)

 

Մենք արժանիքներ ունենալնուս համար չէ որ Աստուծոյ համար արժէք ենք, այլ արժէք ենք՝ որովհետեւ իր Որդիին արեան գինն ենք: Ուստի, զգո´յշ ըլլանք փառաւորելու արժանիքներ ունեցող մարդիկը, եւ անտեսելու արժանիքներէ զուրկ մարդիկը: Մարդը անտեսելը՝ անոր համար թափած Աստուծոյ արիւնը անտեսել է: Եւ Աստուած նման արարք վստահաբար պիտի չանտեսէ:

 

Իսկական քրիստոնեան (Յուլիս 15)

 

Իսկական ազնուականութիւնը հարստու-թիւններով օժտուած ըլլալ եւ զրկուածները չարհամարհելն է. ազնուութիւնը՝ վիրաւո-րելու միջոը ունենալով հանդերձ չվիրաւորելն է. բարութիւնը՝ զօրաւոր ըլլալով հանդերձ իրաւունք ընել գիտնալն է. վեհանձնութիւնը՝ յաղթական դուրս գալէ ետք յաղթանակը ուրիշին հետ բաժնել գիտնալն է (Զարեհ Արք. Ազնաւորեան):

 

Յիսուս կը սիրէ´ զիս փրկել (Յուլիս 16)

 

Ինծի համար մխիթարութիւն է գիտնալ որ Յիսուս կարող է զիս փրկել, բայց աւելի´ մեծ մխիթարութիւն է, գիտնալ որ ան կ’ուզէ´ զիս փրկել, կը փափաքի´ զիս փրկել, կ’աշխատի´ զիս փրկել, եւ մանաւանդ, կը սիրէ´ զիս փրկել: Երբ փրկութիւնդ ցանկացող եւ փրկութեանդ համար աշխատող Աստուած մը ունիս՝ ինչո՞ւ համարձակութեամբ իրեն չես գար:

 

Կատարել ինչ որ Յիսուս կ’ըսէ (Յուլիս 17)

 

«Ինչ որ ըսէ ձեզի՝ կատարեցէք» (Յհ 2.5): Ասիկա խնդրանք մը չէ, այլ՝ պատուէր, եւ աւելին՝ հրահանգ: Աշխարհի մէջ չկա´յ արարած մը որուն ամէն մէկ խօսքը պարտաւոր ըլլանք կատարելու բացարձակ կերպով: Միակ Անձը որուն պատուէրները պարտինք կատարել՝ Յիսուս է, քանի որ մենք ի´րն ենք, իր ձեռքին գործն ենք: Մեզ իր արիւնով՝ իր սեփականութիւնը դարձուց:

 


Սիրել մեր երկնաւոր Հայրը (Յուլիս 18)

 

Ինչո՞ւ պէտք է սիրենք մեր երկնաւոր Հայրը՝ մեր Աստուածը: Մենք պէտք չէ սիրենք զԱստուած որովհետեւ իր ստեղծագործութիւնն ենք, այլ՝ որովհետեւ մեզ սիրեց եւ իր Որդիով մեզ իր նո´ր ստեղծագործութիւնը դարձուց, եւ ասիկա սիրոյ արտայայտութիւն է: Ան ստեղծիչ ըլլալուն համար չէ որ Հայր կոչուած է, այլ՝ ՍԷՐ ըլլալուն համար:

 

Կը սիրե՞ս զԱստուած (Յուլիս 19)

 

Եթէ զԱստուած կը սիրես՝ աղօթքով ժամանակ կ’անցնե՞ս հետը: Եթէ ըսես. «Ես կը սիրեմ զԱստուած. կարեւոր չէ աղօթեմ»: Կ’ըսեմ քեզի. «Ասիկա սուտ խօսք է, որովհետեւ կարելի չէ սիրել զԱստուած բայց հետը չխօսիլ»: Ինչպէս կը սիրենք մեր սիրած անձերուն հետ ժամանակ անցնել, այնպէս ալ եթէ կը սիրենք զԱստուած՝ պէտք է ժամանակ անցնենք հետը: Աղօթքը՝ զԱստուած գրկել է. չաղօթող մարդը՝ հեռո´ւ է Աստուծոյ գրկէն:

 

Ինչպիսի՞ն ըլլալ (Յուլիս 20)

 

Երբ կը կանգնիս ԱՄԵՆԱԳՈՎԵԼԻԻՆ ներկայութեան, դուն քեզ մի´ գովեր ինչպէս ըրաւ Փարիսեցին (Ղկ 18.11-12): Դուն չէ որ դուն քեզ արժանի պէտք է համարես վարձատրութեան, այլ՝ ՎԱՐՁԱՏՐՈՂԸ ինք: Դուն չէ որ դատաստան պէտք է ընես դուն քու անձիդ վերաբերեալ, այլ ԴԱՏԱՒՈՐԸ ինք: Մեծ-մեծ մի´ խօսիր երբ ՄԵԾԻՆ հետ կը խօսիս: Սիրէ´ դուն քեզ, քանի որ Աստուծոյ զաւակն ես, բայց եսասէր մի´ ըլլար:

 

Նեղ դռնէն մտնել (Յուլիս 21)

 

Սուրբ Օգոստինոս կը բացատրէ որ օձը ինքնիր մորթը փոխելու համար, իր մարմինէն աւելի նեղ ծակ մը կը գտնէ եւ հոնկէ կը մտնէ, եւ երբ ծակէն անցնի, ինքզինք նոր մորթով կը տեսնէ, եւ հետեւաբար, ինքզինք նորոգուած ու նոր կը զգայ: Մարդ արարածը եւս, երբ մտնէ Յիսուսի ըսած նեղ դռնէն, ինքզինք նորոգուած պիտի զգայ եւ ինքզինք նո´ր կեանքի մը դէմ յանդիման պիտի գտնէ:

 


Չատե՞լ, թէ՝ սիրել (Յուլիս 22)

 

Կա՞յ մէկը որուն կ’ատես: Խնդրէ Յիսուսէն որ օգնէ քեզի որ սիրես անոր: Զգո´յշ: Ատելութիւնը դադրեցնել՝ չի նշանակեր ազատագրուած ըլլալ ատելու ախտէն: Ատելութիւնը դադրեցնելը առաջին քայլն է, բայց կայ երկրորդ քայլը որ աւելի կարեւոր է, եւ այն է՝ սիրել: Աստուծոյ համար հաճելին եւ մեզ Աստուծոյ զաւակ դարձնողը չատելը չէ, այլ՝ սիրելը:

 

Չազդուիլ մարդոցմէն (Յուլիս 23)

 

Եթէ Յիսուս վախնար Փարիսեցիներուն քննադատութիւններէն՝ շատ մը հիւանդներ որոնց բուժած էր Շաբաթ օրով՝ հիւանդ պիտի մնային, ներուածներ՝ մեղքի տիղմին մէջ պիտի մնային, կապուածներ՝ կապանքի մէջ: Նոյնպէս ալ մենք եթէ արժէք տանք մարդոց քննադատութիւններուն, հոգիներ որ կարող ենք բերել Յիսուսի՝ անկարող պիտի ըլլանք բերելու, գործեր զորս կարող ենք կատարել՝ պիտի չկրնանք կատարել:

 

Փախիլ փառքէն (Յուլիս 24)

 

Փախի´ր պատիւէն եւ մարդիկ քեզ աւելի´ պիտի պատուեն: Փախի´ր փառքէն եւ փառքի Տէրը ի´նք քեզ պիտի փառաւորէ: Վստահ գիտցիր որ չես կրնար փառաւորել զԱստուած՝ եթէ փառքը փնտռող ու սիրող մէկն ես: Եթէ փառքը փնտռող մէկն ես, ո´չ Աստուած քեզ պիտի փառաւորէ եւ ո´չ ալ մարդիկ. քանի այդպէս է, ալ ինչո՞ւ կը փնտռես փառքը: Փախի´ր քեզ փառաւորողներէն, քանի անոնք քեզ կը զրկեն երկինքի փառքէն:

 

Ի՞նչ է ծոմը (Յուլիս 25)

 

Իսկական ծոմը ստամոքսը ուտելիքէն հեռու պահելը չէ, այլ սիրտն ու հոգին նախանձէն եւ ատելութենէն հեռու պահելն է, եւ մանաւանդ, զանոնք Աստուծոյ սիրով եւ հաւատքով լեցնելն է: Ինչո՞վ կ’օգտուինք երբ պարապ ստամոքսի կողքին, ունինք նաեւ սէրէ պարպուած սիրտ ու հաւատքէ պարպուած հոգի:

 

Զգո´յշ ըլլանք թէ ինչ կը սիրենք (Յուլիս 26)

 

Զգո´յշ եղիր թէ ինչ բան կը սիրես, որովհետեւ Սատանան ամենէն շատ քու սիրած բաներուդ միջոցաւ է որ վրադ կը յարձակի: Եթէ սխալ բաներ կը սիրես, Սատանային համար շատ դիւրին է քեզ կործանել: Օրինակ, եթէ կը սիրես դրամը, մարմինի ցանկութիւնը, աթոռը, փառքը եւ այլ նման բաներ, Սատանան կրնայ գնդակի մը նման հետդ խաղալ: Լա´ւ բաներ սիրէ, այդ ձեւով հեռո´ւ վանած կ’ըլլաս քեզմէ Սատանան:

 

Ի՞նչ ատել, ինչի՞ դէմ կռուիլ (Յուլիս 27)

 

Ատե՞լ կ’ուզես. ես չեմ արգիլեր որ ատես. ատէ´, բայց մեղքը ատէ եւ ո´չ թէ մեղաւորը: Կռուի՞լ կ’ուզես. կռուի´ր, բայց Չարին ու չար խորհուրդներուն դէմ կռուիր եւ ո´չ թէ քեզ չարչարողներուն դէմ: Բանի մը վերջ դնե՞լ կ’ուզես. չեմ ըսեր մի դներ. դի´ր, բայց հակառակութեան վերջ դիր եւ ո´չ թէ հակառակորդին: Եթէ եղբայրդ հիւանդանայ, դուն կը փորձես իրե՞ն վերջ դնել, թէ՝ իր հիւանդութեան:

 

Կռուելու համար՝ պէտք է ատել (Յուլիս 28)

 

Եթէ յատուկ մեղք մը կայ որ քեզ ստրկացուցած է, եկո´ւր քեզի ըսեմ թէ ի´նչ ձեւով կրնաս ձերբազատիլ անկէ: Խնդրէ´ Սուրբ Հոգիէն որ օգնէ քեզի ատելու այդ մեղքը: Խնդրէ´ որ զզուանք դնէ մէջդ անոր հանդէպ: Երբ ատես մեղքը, քեզի համար դիւրին կը դառնայ կռուիլ անոր դէմ եւ յաղթել զայն: Այլապէս, չես կրնար կռուիլ մեղքի մը դէմ զոր կը սիրես:

 

Չըլլալ տկար քրիստոնեայ (Յուլիս 29)

 

Մի´ թոյլ տար որ մարդիկ մէկ բառով մը կամ մէկ ծուռ նայուածքով մը թունաւորեն ամբողջ օրդ, երբեմն ամբողջ շաբաթդ կամ ամբողջ ամիսդ: Երբ մարդիկ մէկ բառով մը կը յաջողին վրադ տիրել, ատիկա չի նշանակեր որ անոնք զօրաւոր են կամ ազդեցիկ, այլ կը նշանակէ թէ դուն տկար քրիստոնեայ ես: Եթէ Յիսուս ի´նքն է որ կը տիրէ ու թագաւորէ կեանքիդ վրայ, ի՞նչպէս մարդիկ կրնան բառով մը տիրել վրադ:


Քրիստոս՝ տուիչը նոր կեանքի (Յուլիս 30)

 

Քրիստոս չեկաւ մեր կեանքը նորոգելու, այլ՝ բոլորովին նո´ր կեանք տալու մեզի, եւ այդ նոր կեանքը՝ իր իսկ կեանքն է: Քրիստոսի զօրութիւնը կը կայանայ ո´չ թէ անոր մէջ որ ան կարող է մեր հին կեանքը նորոգել, այլ անոր մէջ՝ որ ան կարող է մեր հին կեանքը առնել եւ զանիկա բոլորովին նոր դարձնել: Դուն ունի՞ս այդ նոր կեանքը, որ Յիսուսաբոյր կեանքն է, Յիսուսով բաբախիւն կեանքն է, Յիսուսի´ կեանքն է:

 

Պզտիկ մեղքերուն վտանգը (Յուլիս 31)

 

Անտարբեր մի´ ըլլար փոքր մեղքերուն հանդէպ: Յիշէ որ ամենէն մեծ մեղքերը իրենց ծագումին մէջ եղած են շատ փոքր. ժամանակի ընթացքին է որ անոնք մեծցած ու տիրած են մեր վրայ: Կատաղօրէն կռուիր մեղքին դէմ երբ տակաւին անիկա փոքր է եւ սպաննէ զայն: Այսօրուան փոքր անվնաս օձը (մեղքը)՝ վաղը պիտի մեծնայ եւ իր թոյնով մեռցնէ քեզ: Այսօրուան հաճելի կորիւնը՝ վաղը բզքտող առիւծի պիտի վերածուի:

Վաղինակ Ծ. Վրդ. Մելոյեան