Մահը՝ հաւատացեալին համար (Մարտ 1)

 

Ի՞նչ է մահը հաւատացեալին համար: Հաւատացեալին համար մահը այն պահն է ուր ան կը հանդիպի իր Անմահ Փրկիչին: Մահը այս խաւար աշխարհէն լոյսի թագաւորութիւն փոխադրուիլ մըն է: Մահը այս կեանքէն դէպի այս կեանքին Տուիչը տարուիլ մըն է: Մահուան դագաղը այն արգանդն է ուրկէ հաւատացեալը կը ծնի Աստուծոյ գրկին մէջ:

 

Մահը՝ անհաւատին համար (Մարտ 2)

 

Ի՞նչ է մահը անհաւատ մարդուն համար: Անհաւատին համար մահը տանելի տառապանքներու անդունդէն դէպի անտանելի տառապանքներու անդունդը փոխադրուիլ մըն է: Մեղաւորին համար մահը տարուիլ մըն է մեղսալից այս կեանքէն դէպի մեղքի մութ աշխարհը: Մեղաւորը կը մեռնի բայց իր մեղքերը ողջ կը մնան, որպէսզի զինք յաւերժապէս չարչարեն: Մեղքը կը մեռցնէ մեղաւորը բայց ինք չի մեռնիր:

 

Բարիներուն մասին (Մարտ 3)

 

Հուրի նման սիրտեր տեսած եմ: Սիրտեր՝ որոնք հուր դարձած են սիրովը Յիսուսի: Սիրտեր՝ որոնք երկինք երթալէ իսկ առաջ՝ արդէն հրեշտակ դարձեր են: Թող Յիսուս այսպիսի մարդոց թիւը աճեցնէ, որովհետեւ այսպիսի մարդիկ Աստուծոյ բարութեան ճառագայթներն են այս չար աշխարհին մէջ: Այսպիսիներ, յուսահատ մարդուն յոյս ներ-շընչող բաց Աւետարաններ են: Այսպիսիներ, երկինքի շունչը երկրի վրայ տարածողներն են:

 

Փափաք երկինքի հանդէպ (Մարտ 4)

 

Ցանկա´ հասնիլ երկինք, եւ ատիկա Քրիստոսի մէջ քեզ փրկելու ցանկութիւն պիտի բորբոքէ: Փափաքի´ր երկնաւոր Հօրդ ներկայութեան, եւ ատիկա Աստուծոյ մէջ քեզ իր ներկայութեան մէջ առնելու փափաք պիտի վառէ: Երկինքի հանդէպ փափաք չունեցող մարդը՝ չի կրնար երկինք մտնել: Եթէ չունիս այդպիսի փափաք, խնդրէ որ Աստուած մէջդ բորբոքէ այդ փափաքը:

 

Վստահի´ր Աստուծոյ (Մարտ 5)

 

Ան որ Հացն է կեանքին՝ չի՞ կրնար կերակրել հոգիդ: Ան որ Աղբիւրն է կեանքին՝ չի՞ կրնար յագեցնել ծարաւը սրտիդ: Ան որ տիեզերքը իր ձեռքին մէջ բռնած է, չի՞ կրնար քեզ ապահով կերպով իր ափին մէջ պահել: Այո´ կրնայ: Ուրեմն, վստահէ´ իրեն: Երբ վստահիս Աստուծոյ՝ ատիկա զինք քեզ պաշտպանելու պիտի մղէ:

 

Տիրոջ մեծութիւնը (Մարտ 6)

 

Բարձրեա´լ է Յիսուս բայց բնաւ խոնարհը չ’անտեսեր: Հզօ´ր է, բայց երբեք չ’ոտնակոխեր տկարը: Մե´ծ է, բայց չ’անտեսեր փոքրերը: Թագաւո´ր է, բայց չի նախատեր մեղքի ստրուկները: Անսխալական է, բայց չի դատապարտեր սխալածներս: Երանի մենք ալ նմանինք իրեն, եւ երբ մեծնանք դիրքով ու հանգամանքով, ատիկա պատճառ չըլլայ որ անտեսենք մեր նմանները, եւ չլսենք ձայնը խեղճերուն:

 

Ինչո՞ւ կը սիրենք զԱստուած (Մարտ 7)

 

Մենք ինչո՞ւ կը սիրենք զԱստուած: Որովհետեւ բարերա՞ր է եւ մենք իր բարե-րարութեան կարի՞քը ունինք. կամ որովհետեւ ամենակարո՞ղ է, եւ մենք չենք կրնար իր կամքին հակառա՞կ կենալ, անո՞ր համար պէտք է սիրենք զինք. կամ որովհետեւ մեր յաւիտենականութիւնը իրմէ կախեալ է, անո՞ր համար պէտք է սիրենք զինք: Եթէ այս պատ-ճառներով է որ զինք կը սիրենք՝ կե´ղծ է մեր սէրը: Անկեղծ սէրը՝ անպայմանական սէրն է:

 

Բարիք ընել չարիք ընողին (Մարտ 8)

 

«Բարիով յաղթէ չարին» (Հռ 12.21): Երբ մարդիկ քեզի չարիք ընեն Յիսուսի համար եւ դուն համբերես՝ ատիկա քեզ Յիսուսի կը մօտեցնէ, բայց երբ քեզի չարիք ընեն եւ դուն ատոնց փոխարէն բարիք ընես անոնց՝ ատիկա քեզ Յիսուսի նմա´ն կը դարձնէ: Յիսուսի նմանելու համար, չարչարանքը համբերութեամբ տանիլը չի բաւեր, այլ պէտք է բարիք ընել մեզի չարիք ընողին:

 

Սիրո´վ տար տառապանքը (Մարտ 9)

 

Յիսուս չ’ըսպասեր որ սիրենք տառապանքը, բայց կը սպասէ որ սիրով տանինք զայն: Եթէ դուն գիտնայիր թէ Յիսուս որքա՜ն կ’ուրախանայ երբ տեսնէ որ դուն սիրով կը տառապիս իրեն համար՝ պիտի սկսէիր սիրով տանիլ ամէն տառապանք: Ինչպէս ան սիրով տառապեցաւ քեզի համար, դուն ալ պէտք է սիրով տառապիս իրեն համար: Սիրով տարուած տառապանքը՝ կը դադրի տառապանք ըլլալէ:

 

Սուրբ Հոգին (Մարտ 10)

 

Եթէ Յիսուս Քրիստոս մեր երկնաւոր Հօր տաքուկ գիրկը կը ներկայացնէ, անդին, Սուրբ Հոգին մեր երկնաւոր Հօր մայրական սիրտն է. այո´, Սուրբ Հոգին կը նմանի մայրական սրտի մը, սիրով եւ գորովով լեցուն սրտի մը: Եկո´ւր այդ Սրտին. խնդրէ´ այդ մայրական Սրտին հպումը սրտիդ, որպէսզի նորոգէ քեզ եւ Դաւիթեան երգեր արտաբերէ սրտէդ:

 

Փաչխիլը կը սաստկացնէ պատերազմը (Մարտ 11)

 

Սատանան փրկութեանդ թշնամին է: Փրկուելու համար, ուզես կամ չուզես պիտի կռուիս Սատանային դէմ: Որքան փորձես փախչիլ հոգեւոր պատերազմներէն որ Չարը կը մղէ քեզի դէմ՝ ա´յնքան աւելի պիտի սաստկանայ պատերազմը: Եթէ չես ուզեր սաստկանայ, պէտք է կանգ առնես եւ քաջ զինուորի մը նման դէմ դնես Չարին: Սատանան երբ զօրաւոր ընդդիմութեան հանդիպի՝ նահանջ կ’արձանագրէ:

 

Մեծութիւն (Մարտ 12)

 

Աստուած մեծ կը կոչուի ո´չ թէ որովհետեւ ամենակարող է, այլ որովհետեւ սէր է: Հետեւաբար, սէր ունեցող մարդը՝ մե´ծ մարդ է, իսկ սէրէ պարպուած մարդը՝ փոքր: Մեծութիւնդ ունեցած դիրքիդ կամ ունեցուածքին մէջ չի կայանար, այլ՝ մարդասիրական ծառայութեանդ մէջ: Եթէ կը ծառայես՝ մե´ծ ես: Եթէ կը սիրես՝ աւելի´ մեծ ես: Իսկ եթէ կը սիրես ու կը ծառայես՝ անսահմանօրէ´ն մեծ ես:

 

Մեղքը ատել (Մարտ 13)

 

Աստուած չ’ակնկալեր որ մեղք չգործենք, բայց կ’ակնկալէ որ ատենք մեղքը: Ուստի, մի´ մտահոգուիր եթէ մեղք կը գործես, բայց մտահոգուի´ր եթէ կը սիրես մեղքը: Եթէ կրնաս լիովին հեռանալ մեղքէն՝ հեռացի´ր, իսկ եթէ չես կրնար, գոնէ մեղքի սէրէն հեռացիր: Սիրտ մը որ կը սիրէ մեղքը՝ չի կրնար մաքուր սրտով սիրել զԱստուած եւ իր նմանը: Սիրտ մը որ հաճոյք կ’առնէ մեղքէն՝ չի կրնար հաճոյք առնել Աստուծմէ:


Ի՞նչ է մահը (Մարտ 14)

 

Առաքեալը մահը կը կոչէ՝ մեկնում (Բ.Տմ 4.6): Ուստի, ես չեմ վախնար մահէն, որովհետեւ ան ինծի կ’օգնէ մեկնելու իմ գորովագութ Ստեղծիչիս քով: Մահը զիս երկրաւոր կեանքէն կը բաժնէ միացնելու համար երկնային կեանքին: Մահը զիս այս խաւար աշխարհէն դէպի լոյսի թագաւորու-թիւնը կ’առաջնորդէ: Մահը կը մահացնէ մեղքերս եւ զիս կ’անմահացնէ:

 

Ուրախութիւն (Մարտ 15)

 

Տակաւին իրենց մայրերուն արգանդին մէջ, Յիսուս եւ Յովհաննէս Մկրտիչ երբ հանդիպեցան իրարու՝ Յովհաննէս ուրախու-թեամբ շարժեցաւ (Ղկ 1.41): Սա ցոյց կու տայ որ երբ հանդիպինք Յիսուսի՝ մեր հոգիները ուրախութեամբ կը լեցուին: Հոգիդ լեցո՞ւն է ուրախութեամբ. եթէ ոչ, կարիքը ունիս Յիսուսի հանդիպելու. Յիսուսի տուած ուրախութիւնը՝ զօրութի´ւնդ է. եթէ չունիս ուրախութիւն՝ չունիս զօրութիւն:

 

Որոշումներդ աղօթքով առ (Մարտ 16)

 

Առած որոշումներդ առանց աղօթքի թող չըլլան, այլապէս, առած որոշումներուդ համար եթէ դժուարութեան հանդիպիս եւ աղօթես՝ քեզի պատասխանող պիտի չըլլայ: Եթէ որոշումներդ աղօթքով առնուած են՝ դուն պիտի վայելես Աստուծոյ զօրակցութիւնը փորձութեանց պահուն, իսկ եթէ որոշումներդ առանց աղօթքի առնուած որոշումներ են, փորձութեանց պահուն առանձին ու լքուած պիտի զգաս:

 

Սպասել սորվիր (Մարտ 17)

 

Երբ խնդրածդ չես ստանար՝ սպասէ´: Երբ փնտռածդ չես գտներ՝ սպասէ´: Երբ կամեցածդ չ’ըլլար՝ սպասէ´: Երբ մարդիկ ոտքի կ’ելլեն քեզի դէմ կռուելու՝ դուն աղօթէ´ եւ սպասէ´: Վստահութեամբ սպասէ, հաւատալով որ Աստուած ճիշդ բանը՝ ճիշդ ատենին պիտի ընէ: Սպասելը՝ Աստուծոյ վստահիլ է: Ան որ սպասել չի գիտեր՝ բնաւ պիտի չվայելէ Աստուծոյ օրհնութիւնները, քանի Աստուած ոչինչ կ’ընէ ժամանակէն առաջ:

Երկինքի ճամբան (Մարտ 18)

 

Բարի´ն կամեցիր քեզի չարիք կամեցողին եւ դուն ժառանգորդը պիտի ըլլաս երկինքի բարութեան: Օրհնէ´ քեզ անիծողը եւ դուն պիտի վայելես օրհնութիւններ աստուածային: Ուրախացո´ւր քեզ տրտմեցնողը եւ դուն Աստուծոյ ուրախութեան առարկան պիտի ըլլաս: Աղօթէ´ քեզ չարչարողին համար եւ դուն ձեռք պիտի ձգես այն արքայութիւնը ուր բնաւ չարչարանք ու ցաւ չկայ, սուգ ու տրտմութիւն չկայ:

 

Աստուած անչափօրէն բարի է (Մարտ 19)

 

Աստուած բարի է, ա´յնքան բարի որ կրնաս զինք «խաբել»: Գաւաթ մը ջուրի փո-խարէն կրնաս կենաց Աղբիւրը ձեռք ձգել: Պատառ մը հացի փոխարէն կրնաս կեանքի Հա-ցին տիրանալ: Աղքատի մը տրուած հագուստի մը փոխարէն կրնաս լաւագոյն պատմուճանը ստանալ: Քանի ա´յսքան բարի երկնաւոր Հայր մը ունիս, ինչո՞ւ կը տնտնաս եւ ի՞նչ կը սպասես, ինչո՞ւ շուտով չես յանձնուիր իրեն, որպէսզի երկինքը յանձնէ քեզի:

 

Բարերար ներկայութիւն եղիր (Մարտ 20)

 

Թարախոտած է սիրտը աշխարհի՝ դուն փորձէ այդ սրտին բալասան ըլլալ: Նեխած է հոգին աշխարհի՝ դուն ջանայ այդ հոգիին հոտաւէտ վարդը ըլլալ: Ամպոտած է աշխարհը՝ դուն ջանայ այդ մութ ամպին մէջ պսպղացող աստղը ըլլալ: Յիսուս քեզ կանչեց որ «երկրի աղը» եւ «աշխարհի լոյսը» ըլլաս (Մտ 5.13-14): Քու աղուտ ներկայութեամբդ հա´մ տուր իր համը կորսնցուցած այս աշխարհին:

 

Բարեկամիդ դէմ մի´ կռուիր (Մարտ 21)

 

Ի՞նչ պիտի մտածէիք մէկու մը մասին որ իր թշնամիին դէմ պայքարելու փոխարէն՝ իր բարեկամին դէմ պայքարէր: Այսօր որքա՜ն մարդիկ կան որ փոխանակ իրենց հոգիներու թշնամիին՝ Սատանայի դէմ կռուին, իրենց Փրկիչ Աստուծոյ դէմ է որ կը կռուին: Դիրք կը բռնեն Աստուծոյ հանդէպ փոխանակ դիրք բռնելու Սատանային հանդէպ: Դուն մի´ պայ-քարիր Ազատարարիդ դէմ, մի´ անհանգստա-ցներ քեզի հանգիստ տալ Ուզողին

 

Մոռցիր´ անցեալդ (Մարտ 22)

 

Մարդիկ ապագայէն աւելի իրենց անցեալին մասին է որ կը մտածեն, որովհետեւ դարձած են ստրուկները անցեալի իրենց յուշերուն: Եթէ անցեալդ քեզ կը ստրկացնէ՝ ապերջանիկ ներկայ մը եւ դժբախտ ապագայ մը պիտի ունենաս: Մի´ թոյլ տար որ անցեալդ՝ ապագայիդ գերեզմանը Դառնայ: Մոռցի´ր անցեալդ եւ ոտքի´ ել ու Տէր Յիսուսի անունով քալէ դէպի առաջ եւ Տէրը քեզի օգնական պիտի ըլլայ:

 

Աստուած տեսնո´ղ Աստուած է (Մարտ 23)

 

Աչք ստեղծող Աստուածը կը տեսնէ քեզ երբ իրե´ն կը նայիս: Ականջ ստեղծող Տէրը կը լսէ աղաղակդ երբ զինք կը կանչես: Բերան ստեղծող Փրկիչը բառ կու տայ քեզի երբ իրեն համար վկայող լեզու ունիս: Ուստի, ասկէ ետք, հետը մի վերաբերիր ինչպէս պիտի վերաբերէիր կոյր ու խուլ մէկու մը հետ: Անառակ Որդին «տակաւին տունէն բաւական հեռու էր, երբ հայրը տեսաւ զինք»: Այո´, Հայրը տեսնող աչք ունի: Կը տեսնէ նոյնիսկ երբ տակաւին հեռու ենք իրմէ:

 

Փա՜ռք քեզի Տէր (Մարտ 24)

 

Մարդիկ մե´զ կ’անտեսեն, իսկ Աստուած՝ մեր մեղքերը կ’անտեսէ: Դուն մի´ անտեսեր նմանդ, այլ՝ անտեսէ նմանիդ մեղքերը, որպէսզի նմանած ըլլաս Յիսուսի՝ որ անտեսեց Ղեւիի եւ Զակքէոսի մեղքերը: Փա՜ռք քեզի Յիսուս, դուն մեղքերուս չես նայիր, այլ ինծի կը նայիս: Մոռցար մեղքերս եւ զի´ս յիշեցիր, ո´վ Տէր, շնորհակա´լ եմ:

 

Աստուծոյ գործը եւ Սատանային գործը (Մարտ 25)

 

Սատանան քեզ մեղքէ մեղք կ’առաջնորդէ, իսկ Աստուած՝ փառքէ փառք: Սատանան քեզ ստրկութենէ ստրկութիւն կը տանի, իսկ Քրիստոս՝ ազատութենէ ազատութիւն: Սատանան դրախտային հոգիդ դժոխքի վերածեց, իսկ Աստուած դժոխային հոգիդ դրախտի վերածեց: Հիմա քեզի կը մնայ որոշել թէ որո՞ւ աշակերտիլ կ’ուզես, Աստուծո՞յ, թէ՝ Սատանային:

 

Աստուածաշունչը (Մարտ 26)

 

Աստուածաշունչը գիտական գիրք մը չէ, բայց գիտականօրէն շիտակ է: Անիկա մարդկային յայտնութիւն մը չէ, բայց մարդոց համար եղած յայտնութիւն մըն է: Մարդկային մտքի ծնունդը եղող գիրք մը չէ, բայց մարդկային վերածնունդի համար տրուած գիրքն է: Աստուածաշունչը երկինքի ճամբան է: Առանց Աստուածաշունչի ապրող մարդը՝ կը նմանի իր ճամբան կորսնցուցած մարդուն, որ կը խարխափէ:

 

Քրիստոսի Եկեղեցին (Մարտ 27)

 

Առաջին Եկեղեցին յարուցեալ ու յաղթական Քրիստոսը կը պաշտէր, մինչդեռ այսօր, կարծէք Քրիստոսի Եկեղեցին կը պաշտէ խաչուած Քրիստոսը միայն: Քրիստո-սի յարութեան յաղթական լոյսը բացակայ է այսօր Քրիստոսի Եկեղեցիին մէջ: Եկեղեցին յաղթող Եկեղեցի ըլլալու համար պէտք է շեշտը դնէ Քրիստոսի յարութեան վրայ եւ իր հաւատացեալներուն ուշադրութիւնը անոր վրայ կեդրոնացնէ:

 

Անօթի պահենք Սատանան (Մարտ 28)

 

Սուրբ Յովհան Ոսկեբերան Սատանան կը նմանցնէ շունի մը, որուն այնքան ատեն երբ կերակուր կը նետենք՝ չի հեռանար մեր սեղանէն, բայց երբ դադրինք քանի մը օր իրեն կերակուր նետելէ՝ կը ձգէ եւ յուսախաբ կը հեռանայ: Այո´, մեղք գործելը, մանաւանդ յօժարակամ մեղք գործելը՝ Սատանային կերակուր տալ է: Ձեր մեղքերով մի´ կերակրէք Սատանան, եւ ահա ձեզմէ հեռացուցած պիտի ըլլաք Սատանան:

 

Ամէն բան տեղը դնենք (Մարտ 29)

 

Քրիստոսի տեղը սկիհին մէջ չէ, այլ՝ մարդոց սրտին մէջ: Սուրբ Հոգիին վայրէջքը Յորդանան գետը չէ, այլ՝ մարդոց հոգին: Մեր երկնաւոր Հօր տեղը երկինքը չէ, այլ՝ երկիրը եւ երկրաւորները: Աստուածաշունչին տեղը մեր գրադարանին մէջ չէ, այլ՝ մեր սեղանին վրայ, մեր ձեռքին մէջ: Խաչին տեղը մեր կուրծքերուն կամ պատերուն վրայ չէ, այլ մեր կեանքի ճամբուն վրայ: Ուստի, ասկէ ետք, ամէն բան տեղը դնենք:


Աստուածաշունչը չի խաբեր (Մարտ 30)

 

Անհաւատ մէկը հաւատացեալի մը ըսաւ. «Տիկի´ն, ես հիմա աչքիդ դիմաց պիտի փաստեմ թէ Աստուածաշունչը սուտ է»: Տիկինը ըսաւ. «Ես իմ աչքերէս աւելի Աստուածաշունչի´ն է որ կը հաւատամ, քանի որ աչքերս յաճախ զիս խաբած են, բայց Աստուածաշունչը բնա´ւ զիս չէ խաբած»: Այո´, սիրելիս, Աստուածաշունչի մէջ բնաւ սուտ բան չկայ: Անոր բոլոր խոստումները իրական են: Անոր բոլոր խօսքերը կենսատու են:

 

Ակնկալածէդ աւելի´ն կ’ընէ (Մարտ 31)

 

Աստուած միայն ակնկալածդ չ’ըներ, այլ ակնկալածէդ աւելի´ն կ’ընէ՝ երբ ակնկալող հոգի ունիս, թէպէտ կրնայ ակնկալածէդ տարբեր ձեւով ընել: Սպասածէդ աւելին կ’ընէ՝ երբ սպասել գիտես: Բաժակդ պէտք եղածէն աւելի կը լեցնէ՝ եթէ զանիկա միշտ դէպի իրեն բարձրացուած պահես (Սղ 23.5): Ան 5 հաց եւ 2 ձուկով աւելի քան 5000 անձ կերակրեց, ցոյց տալով որ ինք կարող է իրեն հետեւողներուն կարիքները առատապէս գոհացնել:

 

Վաղինակ Ծ. Վրդ. Մելոյեան